ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 31 พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย

7 นาที· 1.6K คำ

“นี่เป็นวิชาขั้นสร้างฐานช่วงปลายเชียวนะ! เขาหลุดออกมาได้อย่างไร?” หม่าเซิ่งเย่ตกตะลึงสุดขีด ก่อนจะรู้สึกอับอายขึ้นมา

ตนเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานเจ็ดชั้นแท้ ๆ กลับถูกเด็กหนุ่มที่ไร้พลังบำเพ็ญผลักจนเซถลา

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นว่าที่เจ้าสำนักรุ่นเยาว์แห่งสำนักหลันเฟิง ตั้งแต่เล็กก็อยู่เหนือผู้อื่นมาตลอด!

หม่าเซิ่งเย่ตั้งหลักได้ กระบี่ยาวในมือชี้ไปยังเซียวเฟิงจากระยะไกล พลังปราณแท้ในร่างพลันทะลักออกมาโดยไม่เหลือออม

มือศิลาขนาดมหึมาสองข้างผุดขึ้นข้างกายหม่าเซิ่งเย่ หุ่นศิลาสูงเกือบสิบเมตรตัวหนึ่งทะลวงขึ้นมาจากใต้ดิน

หม่าเซิ่งเย่ยืนอยู่บนศีรษะของหุ่นศิลา สัมผัสได้ว่าพลังปราณแท้ในกายถูกสูบจนเหือดแห้ง เมื่อมองเซียวเฟิง ดวงตาก็เต็มไปด้วยโทสะ

มือทั้งสองร่ายเคล็ดวิชาอย่างรวดเร็ว ประทับตรามือชี้ไปยังเซียวเฟิง ก่อนตวาดก้องว่า “ขุนพลศิลา รับบัญชา! ฟัน!”

หุ่นศิลาที่อยู่ใต้เท้าหม่าเซิ่งเย่ชูมือทั้งสองขึ้นสูง ขวานศิลาด้ามยาวปรากฏขึ้นในมือของมัน ก่อนฟาดใส่เซียวเฟิงที่เพิ่งหลุดจากมือศิลาอย่างดุดัน

“จงแตกไปเสีย!” เซียวเฟิงที่เพิ่งหลุดพ้นจากพันธนาการของมือศิลาลุกขึ้นยืนอีกครั้ง กล้ามเนื้อทั่วร่างเคลื่อนไหวอย่างผิดจังหวะ เลือดลมอันเปี่ยมล้นทำให้เขารู้สึกว่าทั่วร่างเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงที่ใช้เท่าไรก็ไม่หมด!

เมื่อเห็นขวานยักษ์ฟาดลงมาตรงหน้า เซียวเฟิงก็คำรามก้อง พลันชกหมัดสวนขึ้นไป

พลังสองสายปะทะกันอย่างรุนแรง ถึงกับทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

ฝุ่นทรายตลบอบอวลทั่วเวทีประลอง จนมองไม่เห็นสภาพด้านใน

เมื่อฝุ่นจางลง เซียวเฟิงยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น รูขุมขนทั้ง 360 จุดทั่วร่างมีเลือดซึมออกมา เขาดูราวกับมนุษย์เลือดทั้งตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป