ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 54 ใครกันที่ตั้งให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.4K คำ

ค่ำคืนนี้ผ่านไปราวกับความฝัน เมื่อกลับถึงห้อง โอวหยางก็ทิ้งตัวลงนอนทันที และหลับยาวจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

โอวหยางที่ยังหลับอยู่ถูกเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นของหูถูถูปลุกให้ตื่น

“หิมะตกแล้ว! หิมะตกแล้ว!” เสียงร่าเริงของหูถูถูดังก้องไปทั่วลานเล็ก

โอวหยางสวมชุดนักพรตเดินออกมาจากห้อง ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือผืนสีขาวโพลน

หิมะตกหนักตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของค่ำคืน เพียงชั่วพริบตาก็เปลี่ยนยอดเขาน้อยทั้งลูกให้ก้าวเข้าสู่อีกฤดูกาล หิมะขาวโพลนทำให้ผู้คนรู้สึกประหนึ่งเข้าสู่ฤดูหนาวในทันที ทั้งที่ใบไม้บนกิ่งไม้ยังคงเขียวขจีอย่างเห็นได้ชัด

หูถูถูไม่สนหรอกว่าทำไมหิมะถึงตก ที่เขาชิงชิวไม่เคยมีหิมะตก นางเคยเห็นหิมะเพียงครั้งเดียวตอนอายุ 3 ขวบ และครั้งนั้นก็เป็นแค่ฝนปนหิมะปรอย ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นหิมะตกหนักเช่นนี้ หูถูถูรู้สึกราวกับตนได้มาอยู่ในโลกที่มีแต่ในความฝัน!

“สวมเสื้อผ้าให้หนากว่านี้ก่อนค่อยเล่น อย่าไปเลียเสาเหล็กหน้าห้องครัวล่ะ!” โอวหยางตะโกนบอกหูถูถูที่กำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานกับจิ้งจอกทิเบต

ขณะที่โอวหยางกำลังจะกลับเข้าห้องไปหยิบเสื้อมาใส่เพิ่ม พอหันกลับมาก็เกือบชนเข้ากับหลิงชิงซงที่กอดกระบี่อยู่

หลิงชิงซงมองโอวหยางด้วยแววตาเหม่อลอย ก่อนเอ่ยว่า “ศิษย์พี่!”

โอวหยางมองหลิงชิงซงตรงหน้า ซึ่งไม่มีความเย็นชาแบบประธานจอมเผด็จการอย่างที่เคยเห็นในวันวานหลงเหลืออยู่เลย กลับมีแววคาดหวังเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย เขาจึงเข้าใจได้ทันที แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว หิมะแรกมาถึง วันนั้นก็มาถึงแล้ว!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป