ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 21 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.6K คำ

ฤดูสารทอากาศปลอดโปร่ง เย็นสบาย ไร้เมฆบังท้องฟ้าหมื่นลี้

โอวหยางกับหูถูถูเดินอยู่บนทางไม้เลียบไหล่เขาอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งมาถึง ทั้งสองสนิทสนมกันขึ้นมาก เดินไปพูดคุยหัวเราะกันไป

หูถูถูเดินนำหน้า ส่วนโอวหยางเดินตามหลัง หากไม่ใช่เพราะโอวหยางดูอ่อนเยาว์เกินไปจริง ๆ ภาพตรงหน้าคงไม่ต่างจากบิดาพาบุตรสาวออกมาเที่ยวเล่น

โอวหยางตั้งใจจะพาหูถูถูไปจุดโคมชะตานิรันดร์ของนาง มีเพียงเมื่อโคมอายุวัฒนะถูกจุดขึ้น หูถูถูจึงจะนับว่าได้เข้าสำนักชิงอวิ๋นอย่างเป็นทางการ

ตามปกติ ยอดเขาชิงอวิ๋นจะส่งศิษย์ขี่นกกระเรียนขาวไปรับศิษย์ใหม่มายังสำนักชิงอวิ๋น

แต่เมื่อวานเพิ่งเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น โอวหยางจึงรู้ตัวดีว่ายอดเขาชิงอวิ๋นคงไม่ส่งนกกระเรียนขาวมาอีกแล้ว เขาจึงพาหูถูถูลงจากเขาเสียเอง

ยอดเขาชิงอวิ๋นกับยอดเขาน้อยอยู่ห่างกันหลายร้อยกิโลเมตร หากทั้งสองเดินเท้าไป ไม่รู้ต้องเดินกันถึงเมื่อไร

หลังคาบ้านที่ปาจี้เพิ่งซ่อมเสร็จกลับถูกตัวเขาพุ่งชนจนพังลงมาอีกเมื่อวานนี้ ศิษย์น้องซากำลังพักรักษาตัว ส่วนไป๋เฟยอวี่ยังอยู่ระหว่างทำให้ขั้นพลังมั่นคง

ดังนั้นจึงมีเพียงโอวหยางที่พาหูถูถูไปจุดโคมได้

โชคดีที่โอวหยางอยู่ในสำนักชิงอวิ๋นมานานกว่าสิบปี มีเส้นสายกว้างขวางและสหายมากมาย เช้าวันนี้เขาใช้ยันต์สื่อสารติดต่อสหายสนิทคนหนึ่ง จึงพาหูถูถูติดรถไปด้วยได้

โอวหยางพาหูถูถูมาถึงเชิงเขา ก่อนนั่งลงอย่างเกียจคร้านบนขั้นบันไดหินหน้าประตูสำนัก จากนั้นก็หยิบเหล้าผลวิญญาณที่ตนหมักไว้ออกมาจิบทีละน้อย

ส่วนหูถูถูนั้นอยู่นิ่งไม่ได้แม้ชั่วขณะ เดี๋ยวก็เก็บดอกไม้ เดี๋ยวก็วิ่งไล่ผีเสื้อ เล่นสนุกอยู่คนเดียวจนเพลิดเพลิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป