บนบันไดหินหยกขาวแห่งยอดเขาชิงอวิ๋น ศิษย์สายในยืนเรียงแถวกันเป็นระเบียบ สองแถวทอดยาวลงไปด้านล่าง เผยให้เห็นความยิ่งใหญ่ของสำนักชิงอวิ๋น
ผู้ที่มีขั้นต่ำสุดล้วนอยู่ในขั้นสร้างฐาน ส่วนผู้ที่มีขั้นสูงสุดอยู่ในขั้นหยวนอิง ทุกคนยืนเรียงรายอยู่สองข้างบันไดหินหยกขาว
อำนาจของสำนักชิงอวิ๋นในฐานะสำนักยักษ์ใหญ่ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
ในสำนักชิงอวิ๋น เมื่อศิษย์คนใดบรรลุขั้นออกจากกาย สำนักก็จะเชิญให้ลงจากเขา ไม่ก็ออกไปตั้งสำนักด้วยตนเอง หรือไม่ก็ออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์
สำนักบริวารสามพันแห่งที่กล่าวขานกันว่าอยู่ภายนอกสำนักชิงอวิ๋นนั้น แท้จริงแล้วล้วนก่อตั้งขึ้นโดยศิษย์เก่าของสำนักชิงอวิ๋น
อย่าเก็บไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว นี่คือแนวคิดที่สำนักชิงอวิ๋นยึดถือมาโดยตลอด
แม้ศิษย์ที่ออกไปภายนอกเหล่านั้นจะมีผู้บาดเจ็บล้มตาย แต่เมื่อหลุดพ้นจากการคุ้มครองของสำนักแล้ว พวกเขาก็จะเติบโตอย่างรวดเร็ว กลายเป็นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า
ท้ายที่สุด พวกเขายังจะตอบแทนสำนัก นำเลือดเนื้อใหม่มาให้สำนักอีกนับไม่ถ้วน จึงทำให้สำนักชิงอวิ๋นรุ่งเรืองยืนยงไม่เสื่อมคลาย!
เรื่องนี้แทบจะเป็นความเข้าใจร่วมกันของสำนักใหญ่ทุกแห่ง
มิฉะนั้น หากผู้บำเพ็ญขั้นมหายานและขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์กลุ่มหนึ่งมารวมกันอยู่ในที่เดียว ย่อมไม่มีประโยชน์ต่อผู้ใดทั้งสิ้น
ไม่เพียงขัดขวางการพัฒนาของแต่ละคน แต่ยังเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตของสำนักด้วย
ทรัพยากรบำเพ็ญที่ผู้บำเพ็ญขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์และขั้นมหายานกลุ่มหนึ่งต้องใช้ นับว่าน่าหวาดหวั่นอย่างยิ่ง สู้เก็บไว้ใช้เลี้ยงดูศิษย์รุ่นใหม่ยังจะดีกว่า
ในฐานะศิษย์สำนักชิงอวิ๋น หากวันหน้าสำนักชิงอวิ๋นประสบภัย พวกเขาจะยืนมองอยู่เฉย ๆ ได้หรือ?
โลกใบนี้กว้างใหญ่ไพศาล ต่อให้บรรลุขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ ก็ยังไม่อาจมองเห็นทั่วทั้งโลกได้ โลกไร้ขอบเขต ย่อมมีวาสนาของแต่ละคน