เสียงระอาฆาตก้องฟ้า
บนปราการและนอกกำแพงเมือง ทุกหนแห่งล้วนเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังปะทะกันอย่างลุกลาม
ศพกองเป็นภูเขาบนพื้นดิน
ทหารคนหนึ่งมองเห็นหนิงเฉิน ดวงตาเปล่งประกายราวกับเห็นแท่งเงินก้อนใหญ่
ชายคนนี้ไม่ได้ผูกผ้าขาวที่ต้นแขน ย่อมเป็นพวกศัตรู
เพราะทหารของจ้าวป๋อคังล้วนสวมชุดรบของต้าเสวียน
เกราะและชุดรบของทั้งสองฝ่ายเหมือนกันสิ้นเชิง หนิงเฉินหวั่นว่าเมื่อลงสมรภูมิจะแยกมิได้ว่าใครเป็นฝ่ายใด...จึงได้สั่งให้ทหารผูกผ้าขาวที่ต้นแขน
เพราะชุดทหารของต้าเสวียนล้วนเป็นสีดำ ผ้าขาวจึงเด่นชัดนัก
ทหารผู้นั้นรีบรุดวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น คว้าหูของหนิงเฉิน มีเจตนาจะใช้ดาบตัดหูลงมา
ในสมรภูมิ การสังหารศัตรูหนึ่งคนคือคุณูปการ คือเงินหนึ่งเทล
ในอดีตนั้นจะตัดศีรษะศัตรูที่สังหารได้ไปเป็นหลักฐานขอรับรางวัล
แต่ต่อมาพบว่าการแขวนศีรษะคนจนเอวเต็มไปหมดเป็นการขัดขวางการรบ...จึงเปลี่ยนเป็นการตัดหูขวาแทน
ทหารทุกนายจะมีถุงผ้าผูกเอวไว้ เมื่อสังหารศัตรูลงแล้วจะตัดหูขวาของอีกฝ่ายไว้ ครั้นสงครามยุติจึงนำไปขอรับรางวัล
แต่หาใช่ว่าไม่เคยมีผู้ใดสังหารคนดีงามแอบอ้างคุณูปการ
นั่นคือการแอบตัดหูของพวกพ้องตนเองไปขอรับรางวัล
บางรายยิ่งกว่านั้น เพื่อคุณูปการยังสังหารชาวบ้านและเชลยศึกไม่เว้นแม้คนชราสตรีและเด็กน้อย กระนั้นก็ตาม ขอเพียงเป็นหูขวาก็นำไปขอรางวัลได้
ยังมีผู้สูญสิ้นมนุษยธรรมยิ่งกว่า นั่นคือตัดหูของพวกพ้องตนเอง
เหตุการณ์เช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไป
กระทั่งยังความโกรธกริ้วแด่อดีตจักรพรรดิพระองค์ก่อน ครั้งหนึ่งในอาการเกรี้ยวกราด ทรงพบว่าจำนวนหูมิตรงกับจำนวนศัตรูที่เสียชีวิต จึงทรงประหารทหารถึงสามหมื่นนาย จากบนลงล่างสังหารไล่ลงมาทั้งหมด แม้แต่ครอบครัวของพวกเขายังถูกล้างด้วยเลือด