“ผู้บำเพ็ญมาร”
แววตาของหยางเฉิงเย็นเยียบลง
ลมหายใจของคนผู้นี้ลึกลับชั่วร้าย แท้จริงแล้วเป็นผู้บำเพ็ญมารขั้นบรรพชนยุทธ์ระดับสอง
ทว่าเมื่อภารกิจจากระบบปรากฏขึ้น หยางเฉิงก็อดยินดีอยู่ในใจไม่ได้
ที่เขาไม่ยอมอยู่ในอารามมรรคา แต่ลงเขามา ก็เพื่อกระตุ้นภารกิจของระบบมิใช่หรือ
บัดนี้เขาพอจะเข้าใจกฎเกณฑ์ของระบบแล้ว ขอเพียงพบยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต ระบบก็อาจมอบภารกิจให้
สำหรับเขา นี่คือทางลัดในการเพิ่มพูนพลังบำเพ็ญ
เกณฑ์การประเมินของระบบอ้างอิงจากอีก 400 กว่าปีข้างหน้า ทว่าตอนนี้ยอดฝีมือในอนาคตเหล่านั้น มักมีพลังเพียงพอใช้เท่านั้น
“ท่านเป็นใคร เหตุใดจึงขับสัตว์มาทำร้ายผู้คน?”
สวีฝานตวาดถาม
หวงซานชายชุดคลุมดำหัวเราะประหลาดดุจเสียงเย่เซียว “คนใกล้ตายจะถามให้มากความไปไย? หากจะโทษ ก็จงโทษพวกเจ้าที่ไม่ควรโผล่มาขวางทางผู้ยิ่งใหญ่บางท่าน วันนี้ข้าจะใช้เลือดของพวกเจ้าทั้งสามเซ่นสังเวย ‘จานเซียนหมื่นสัตว์’ ที่เพิ่งได้มา!”
เขากดเข็มทิศในมือลงอย่างแรง
หึ่ง!
เข็มทิศพลันแผ่แสงดำทะมึนปกคลุมฟ้าดิน
ไอปีศาจที่บ้าคลั่งและปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิมทะลักออกมาจากภายใน
บนพื้นดิน ร่างของมังกรดินทั้งสามตัวพองขยายอย่างรุนแรง แสงแดงในดวงตาลุกโชน ลมหายใจของพวกมันทะยานขึ้นอีกครั้งจนถึงขั้นบรรพชนยุทธ์ระดับหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน ผืนดินรอบทิศแตกร้าว สัตว์ดุร้ายรูปร่างต่างกันหลายสิบตัวคลานออกมา แม้พลังจะด้อยกว่าอยู่บ้าง แต่ล้วนอยู่ในระดับเทพเฮ่า พวกมันล้อมสนามรบไว้จนแทบไม่มีช่องว่าง
สถานการณ์พลิกผันในชั่วพริบตา
“เข็มทิศนั่นมีพิรุธ”
สีหน้าถังซิงอวี๋เคร่งขรึม
แววต่อสู้ในดวงตาสวีฝานยิ่งลุกโชน “มาพอดี!”
“เคี้ยก ๆ ๆ ฆ่าพวกมันให้หมด!”
หวงซานออกคำสั่ง
มังกรดินทั้งสามตัวเปิดฉากโจมตีก่อน
มังกรดินตัวกลางซึ่งมีร่างใหญ่ที่สุดอ้าปากกว้าง พ่นกระแสสีดำทะลักลงใส่หยางเฉิงจากเบื้องบน
ส่วนอีกสองตัวพุ่งเข้าใส่ถังซิงอวี๋และสวีฝานจากคนละด้าน
ความเร็วและพละกำลังของพวกมันเพิ่มขึ้นกว่าก่อนหน้าไม่รู้กี่เท่า
ขณะเดียวกัน สัตว์ปีศาจหลายสิบตัวรอบด้านก็โถมเข้ามาราวคลื่นทะเล การโจมตีสารพัดถาโถมปกคลุมฟ้าดิน
“ถังถัง คุ้มกันคนเหล่านั้นไว้ สวีฝาน ปีกซ้ายฝากเจ้า”