หวังเต๋อหมินฟังจบ ไม่ได้ตอบรับทันที ครุ่นคิดพลางยกแก้วเหล้าขึ้น
เขาเข้าใจความลำบากของน้องเมีย และรู้ดีว่าตอนนี้การขนส่งคือจุดตายของหลายธุรกิจ
รถบรรทุกพวกนั้นของลู่เหวย์ เขาก็เคยได้ยินลูกน้องพูดถึง ว่าใหญ่โตไม่น้อย ดูท่าว่าชายหนุ่มคนนี้จะมีพลังไม่ธรรมดาจริง ๆ
แต่จะให้เอ่ยปากไปตรง ๆ ว่าจะซื้อหรือเช่ารถ... นั่นรถที่เขาอุตส่าห์หามาด้วยความยากลำบากจากทางเหนือเพื่อใช้ขนส่งและสร้างโรงงาน เขาจะยอมหรือ?
นี่ไม่ใช่แค่หยิบยืมเงินสามห้าร้อยหรอกนะ
"เย่ว์จิ้นเอ๊ย"
หวังเต๋อหมินค่อย ๆ เอ่ย "เรื่องของเธอ พี่เขยเข้าใจ
แต่ว่า รถของเขาคงต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะได้มาจากทางเหนือ เพื่อใช้สร้างโรงงานของตัวเอง
พี่ออกหน้าแนะนำให้รู้จักกันได้ แต่เขาจะยอมช่วยหรือเปล่า อันนี้พี่รับประกันไม่ได้ เธอต้องทำใจไว้"
ชิว เย่ว์จิ้นได้ยินว่าพอมีช่องทาง จึงรีบผงกหัวรัวเร็ว "ใช่ ๆ!
พี่เขย แค่พี่ช่วยแนะนำให้รู้จัก ผมก็ซาบซึ้งมากแล้ว!
จะสำเร็จหรือไม่ ก็ต้องดูความเห็นของเถ้าแก่เขา เรื่องนี้ผมเข้าใจ!
ขอแค่พี่ช่วยพูดให้สักคำก็พอ! ไม่ว่าจะสำเร็จไหม น้องชายคนนี้จะจดจำบุญคุณพี่!"
แค่มีโอกาสได้เจรจา เขาก็มั่นใจว่าจะจัดการได้ เถ้าแก่เหมืองถ่านหินอื่นไม่มี แต่เหมืองกับเงินน่ะมีเยอะ