ลู่เหวย์พยักหน้าให้เขาเล็กน้อย เป็นสัญญาณบอกให้รออย่างใจเย็น แล้วหันไปสบตาส่งสัญญาณกับตาเซีย
ตาเซียเข้าใจทันที เธอก้าวไปข้างหน้า มองพวกทหารโซเวียตหน้าตาไม่เป็นมิตร แล้วถามเป็นภาษารัสเซียด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "เกิดอะไรขึ้น?"
พวกทหารชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะมีสาวสวยโผล่มา และดูเหมือนว่าเธอไม่ใช่คนที่จะรับมือง่ายๆ
นายสิบจ่าโทเครายาวซึ่งเป็นหัวหน้ากวาดตามองตาเซียและเซอร์เกย์ โดยเฉพาะรูปร่างกำยำและใบหน้าเคร่งขรึมของเซอร์เกย์ ทำให้เขาตระหนักว่าคนพวกนี้ไม่ธรรมดา
"พวกมัน พกของต้องห้าม! ขัดขืนการตรวจค้น! กิริยาหยาบคาย!" นายสิบชี้ไปที่ห่อผ้าข้างเท้าคิมจองฮัก พูดเสียงห้าวเป็นภาษารัสเซีย แต่แววตาวอกแวกเล็กน้อย
"ของต้องห้าม?" ตาเซียเดินเข้าไปใกล้
วันนี้เธอสวมเสื้อยีนส์สีเข้ม รองเท้ามาร์ติน ยิ่งขับผิวให้ขาวขึ้น ผมสีทองปลิวไสวตามสายลม
ใบหน้าเธอไร้อารมณ์ พูดภาษารัสเซียด้วยสำเนียงมอสโกที่ชัดเจนและเย็นชาว่า "เปิดออก ฉันจะดูว่าอะไรคือของต้องห้าม"
น้ำเสียงเธอราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความเหนือชั้น
นายสิบถูกข่มด้วยท่าทีและสำเนียงของเธอ แต่ดูเหมือนรู้สึกเสียหน้าที่ถูกผู้หญิงสั่ง โดยเฉพาะต่อหน้าลูกน้องและชาวบ้านมากมาย เขาชะงักคอแข็งทื่อพูดว่า "คุณเป็นใคร? นี่คือการตรวจของหน่วยชายแดน คนไม่เกี่ยวข้องถอยออกไป!"
ตาเซียยิ้ม รอยยิ้มบางๆ ไม่มีความอบอุ่นเลย
เธอไม่สนใจนายสิบอีก หันไปพยักหน้าให้เซอร์เกย์เล็กน้อย