ลู่เหวย์ตัดสินใจในที่สุดที่จะก้าวเข้าสู่วงการจอภาพผลึกเหลว หลังจากที่คิดทบทวนอย่างรอบคอบแล้ว
ช่วงบ่ายได้ดูข่าวการพัฒนาผู่ตง และตระหนักว่านี่คือช่วงเวลาทองในการยึดครองผืนดิน หลังจากนั้นเขาก็ครุ่นคิดตลอดว่า ควรจะใช้โครงการอะไรไปเคาะประตูบานนี้
อันดับแรกเลย ต้องเป็นอุตสาหกรรมที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง
ในยุคนี้ รัฐบาลทุกระดับให้การสนับสนุนวิสาหกิจเทคโนโลยีขั้นสูงอย่างมาก ง่ายที่จะได้รับสิทธิพิเศษทางนโยบายและความสนใจ นี่คือ 'เครื่องรางคุ้มภัย'
ประการต่อมา ธรณีประตูต้องสูง ต้องมีกำแพงเทคโนโลยี ทำให้ผู้ที่ตามมาทีหลังเลียนแบบและตามทันได้ยากในเวลาอันสั้น ถึงจะรักษาความได้เปรียบทางการแข่งขันเอาไว้ได้
อีกอย่าง ประเทศชาติกำลังอยู่ในช่วงก่อนการทะยานขึ้นทางเศรษฐกิจ ทุกอุตสาหกรรมรอการฟื้นฟู โดยเฉพาะในสาขาเทคโนโลยีขั้นสูง ยังห่างจากต่างชาติมาก
หากสามารถวางหมากล่วงหน้า ยึดครองพื้นที่หนึ่งส่วนได้ ผลตอบแทนและสถานะในอนาคตจะประมาณค่าไม่ได้เลย
ทิศทางใหญ่ของอุตสาหกรรมกำหนดแล้ว ลงลึกทำอะไรดี?
วงจรรวม ชิป?
ธรณีประตูเทคโนโลยีสูงเกินไป ห่วงโซ่อุตสาหกรรมต้องการความสลับซับซ้อนมาก ใช่ว่าตอนนี้จะทำสำเร็จได้ในก้าวเดียว ต้องค่อยๆ วางแผนระยะยาว
สุดท้ายเลือกแผงผลึกเหลว ก่อนปี 2008 อุตสาหกรรมแผงผลึกเหลวในประเทศแทบถูกผูกขาดโดยบริษัทจากญี่ปุ่น เกาหลี และดินแดนลูกอกตัญญู
ไม่เพียงราคาถูกควบคุมโดยผู้อื่น ห่วงโซ่อุตสาหกรรมทั้งหมดยังถูกบีบคอ
ตอนนั้นทีวีแอลอีดีเครื่องหนึ่งขายราคาหนึ่งถึงสองหมื่นหยวน แต่ผู้ผลิตทีวีครบวงจรในประเทศกลับขาดทุนกันทั่วไป