เช้าวันรุ่งขึ้น ลู่เหวย์มาถึงหน้าตึกบ้านหานเยว่แต่เช้าเพื่อรอออกเดินทาง
หานเยว่เข็นจักรยานออกมา ทั้งคู่ขึ้นขี่ จักรยานแล่นตัดผ่านท้องถนนยามเช้าของเซี่ยงไฮ้
ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงย่านสำนักงานที่ดูเก่าแก่เล็กน้อย ตึกห้าชั้นหลังหนึ่งแขวนแผ่นป้ายหลายแผ่น เช่น 'สำนักงานพัฒนาพื้นที่เขตใหม่ผู่ตง' ผู้คนเดินเข้าออกด้วยสีหน้ารีบเร่ง เปี่ยมไปด้วยความขมีขมันและพลังหนุ่มสาวอันเป็นเอกลักษณ์ของช่วงเริ่มต้นพัฒนาเขตพิเศษ
หานเยว่ดูเหมือนมาแล้ว เขาพาลู่เหวย์ขึ้นไปยังชั้นสามอย่างคล่องแคล่ว เคาะประตูหน้าห้องทำงานที่แขวนป้าย 'แผนกส่งเสริมการลงทุน'
"เข้ามา!" เสียงชายห้าวแหบเล็กน้อยดังมาจากด้านใน
ผลักประตูเข้าไป ห้องทำงานไม่ใหญ่ โต๊ะทำงานเก่าสองตัวตั้งเรียงริมหน้าต่าง เอกสารและแบบแปลนกองเต็มไปหมด
ชายคนหนึ่งสวมแว่นกรอบดำ ผมบางเล็กน้อย อายุราวสามสิบต้นๆ ก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่าง ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น
เมื่อเห็นหานเยว่ ใบหน้าเขาเผยรอยยิ้มทันที ลุกขึ้นอ้อมโต๊ะมาต้อนรับ "ท่านอวี้? แขกไม่ได้รับเชิญนี่! วันนี้มีเวลามาหาฉันได้ยังไง?" เขาพูดเร็วหน่อยๆ ติดสำเนียงท้องถิ่น