ลานบ้านไม่ได้ใหญ่มาก แต่เก็บกวาดได้ค่อนข้างสะอาดเรียบร้อย
ตอนนี้เป็นเดือนมิถุนายน ในพื้นที่ชายทะเลที่ค่อนข้างอบอุ่น ดอกไม้ในลานบ้านก็เบ่งบานแล้ว ถึงแม้พันธุ์จะไม่ได้หายากอะไร แต่ดอกไม้เล็กๆ สีสันสดใสที่ไม่รู้จักชื่อก็เบ่งบานอยู่ตามโคนกำแพงและข้างทางเดินเล็กๆ ได้อย่างงดงาม เพิ่มสีสันที่หาได้ยากให้กับเมืองน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยโทนสีขาวเทาแห่งนี้
ตรงกลางลานบ้านเป็นตึกเล็กสองชั้นสีเหลืองอ่อน รูปทรงสวยงามแปลกตา มีหน้าต่างโค้งและระเบียงเล็กๆ ถึงผนังด้านนอกจะด่างพร้อยบ้าง แต่ก็ดูแลรักษาได้ดี
“ถึงแล้ว ที่นี่คือที่พักของฉันในวลาดีวอสตอค”
ตาเซียผลักประตูรถ เหยียบลงบนทางเดินกรวดเล็กๆ ที่ถูกกวาดหิมะออกไปแล้ว กล่าวกับลู่เหวย์
ทุกคนลงจากรถ คิมจองฮักและคนอื่นๆ ย้ายสัมภาระของพวกเขาลงมา
เดินเข้าไปในตึกเล็ก ภายในตกแต่งได้หรูหรากว่าที่เห็นจากภายนอกมาก
พื้นไม้เนื้อแข็งหนา ปูด้วยพรมขนสัตว์ที่มีลวดลายซับซ้อน ในเตาผิงถึงจะไม่ได้ก่อไฟ แต่ก็ทำความสะอาดไว้อย่างดี
เฟอร์นิเจอร์เป็นสไตล์รัสเซียแท้ๆ ดูทื่อๆ แต่แข็งแรงทนทาน
บนผนังแขวนภาพวาดสีน้ำมันทิวทัศน์สีเข้มข้นไว้หลายภาพ ในอากาศมีกลิ่นจางๆ คล้ายลูกเหม็นผสมกับหนังสือเก่า แต่ก็ไม่ได้เหม็นอะไร