เจียงหนิงไม่เข้าใจเทคโนโลยีชีวภาพ จึงไม่กล้าเปิดแคปซูลจำศีลโดยพลการ ได้แต่มองปุ่มฟังก์ชันซ้ำไปซ้ำมา
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ หากโปรแกรมเกิดข้อผิดพลาดหรือกดปุ่มผิด สัตว์ที่หลับใหลอยู่ก็อาจไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก
จำได้ว่าตอนเก็บแคปซูลจำศีล มีเอกสารอยู่เต็มกล่องด้วยนี่นา
เจียงหนิงค้นหาอยู่นาน ในที่สุดก็เจอเข้าที่มุมหนึ่งซึ่งไม่สะดุดตา ข้างในมีทั้งสื่อภาพและหนังสือ
เธอนำออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วพลิกอ่านอย่างละเอียด
ชูเสวียชิงเลิกงานตรงเวลา ตอนนี้กำลังยุ่งอยู่ในครัว
พอรู้ว่าทั้งสองจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แม้จะเป็นเพียงพิธีการ แต่กู้ถิงหลินก็ยังดีใจไม่น้อย “สองปีที่ผ่านมา พวกคุณยุ่งอยู่กับเมืองเฟิงมาตลอด ช่วงนี้พักผ่อนให้เต็มที่ ชดเชยด้วยวันหยุดยาวสักหน่อย ไม่ต้องรีบร้อนไปรายงานตัวที่ตำแหน่งใหม่”
ระหว่างกินข้าว ชูเสวียชิงก็เล่าด้วยความยินดี “คุณกู้ วันนี้เมืองเฟิงมีเด็กเกิดใหม่เพิ่มอีกคนแล้วนะ”
กู้ถิงหลินประหลาดใจ “หญิงตั้งครรภ์คนนั้นคลอดแล้วเหรอ”
“คลอดก่อนกำหนดครึ่งเดือน ทารกอยู่ในท่าที่ไม่เหมาะ กลัวว่าจะคลอดยาก หมอเลยตัดสินใจผ่าคลอดอย่างเด็ดขาด แม่ลูกปลอดภัยทั้งคู่ เด็กหนักเกือบห้าชั่ง นอกจากอาการตัวเหลืองในทารกแรกเกิดแล้ว ที่เหลือก็แข็งแรงดี”
แม้จะเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง แต่ก็ได้มอบความหวังให้ผู้คนมากมาย และทำให้โรงพยาบาลมีความมั่นใจมากขึ้น
กินข้าวเสร็จ กู้ถิงหลินก็เรียกเจียงหนิงเข้าไปในห้องหนังสือ “เธออยากเข้าสำนักทหารหรือโรงพยาบาล”
เจียงหนิงตอบโดยไม่ลังเล “โรงพยาบาลค่ะ”
กู้ถิงหลินพยักหน้า “แผนหกเมืองดึงบุคลากรทางการแพทย์ไปเกินครึ่ง ตอนนี้กำลังคนยังขาดแคลนอยู่มาก ถ้าเข้าไปตอนนี้คงยุ่งพอสมควร เธอคิดจะพักก่อนหรือเริ่มทำงานเลย”
เจียงหนิงคิดครู่หนึ่ง “ฉันกำลังเตรียมตั้งครรภ์ ช่วงนี้คงไม่เหมาะกับงานหนักมาก แต่ช่วยฝึกอบรมบุคลากรทางการแพทย์ได้ค่ะ”