เจียงหนิงเหนื่อยล้าจนหมดแรง แม้แต่จะพูดก็ยังไม่มีแรง
ฮั่วอี้เซินพยุงเธอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วให้ดื่มน้ำอุ่นผสมน้ำตาลหนึ่งชาม ก่อนพักผ่อนให้เต็มที่
เมื่อออกมาจากห้อง เขาก็เล่าเรื่องที่พบเจอใต้ทะเลให้สมาชิกทีมฟัง
โชคดีที่อสูรกายทะเลโผล่มาแค่ตัวเดียว ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงรับมือไม่ไหวจริง ๆ
เมื่อนึกถึงแรงกระแทกเมื่อไม่กี่วันก่อน สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที “หัวหน้า พี่หนิงไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?”
“เจอได้ทันเวลา ไม่มีอันตรายถึงชีวิต”
ทุกคนรู้สึกผิดในใจ จริงอยู่ว่าติดตามหัวหน้ากับพี่หนิงแล้วร่ำรวยกันถ้วนหน้า แต่ทั้งคู่กลับต้องแบกรับอันตรายทั้งหมด พวกเขาเองกลับช่วยอะไรไม่ได้เลยในช่วงเวลาสำคัญ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ คงไม่รู้จะชี้แจงกับผู้บัญชาการและเมืองเฟิงอย่างไร
การออกไปเก็บกู้ไม่ได้รุ่งโรจน์อย่างที่คนนอกมองเห็น เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจต้องเอาชีวิตเข้าแลก
เจียงหนิงหลับไปครู่หนึ่ง พอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก
ทุกคนปีนขึ้นไปบนเรือขนส่ง ต่างสวมชุดกันรังสีแล้วเดินไปยังกล่องเมล็ดพันธุ์อารยธรรมที่บรรจุอสูรกายทะเลไว้
ฮั่วอี้เซินหยิบเครื่องตรวจจับออกมา ป้อนรหัสแล้วเปิดกล่อง
เนื้อก้อนใหญ่เบ้อเริ่ม
แรงกระแทกอย่างรุนแรงทำให้อสูรกายทะเลหัวแตกเลือดไหล เมื่อเปิดกล่องเมล็ดพันธุ์อารยธรรม เลือดก็ไหลทะลักออกมาไม่หยุด
ที่คาดเดาไว้ก่อนหน้านี้ไม่ผิด มันเป็นปลาดาบกลายพันธุ์จริง ๆ
ขนาดตัวใหญ่ขึ้นหลายเท่า ความยาวลำตัวยาวถึงหลายสิบเมตร
หัวของมันกลายพันธุ์จนผิดรูป แม้ก่อนหน้านี้จะเห็นสัตว์กลายพันธุ์หน้าตาน่าเกลียดมาจนชิน แต่พวกนั้นก็เป็นเพียงผลจากการติดเชื้อไวรัส ส่วนตัวตรงหน้านี้เกิดจากรังสีนิวเคลียร์ ทั้งตัวมีเนื้องอกขึ้นเต็มไปหมด ฟันที่โผล่ออกมาคมกริบ