เจียงหนิงไม่อยากคิดในแง่ร้าย แต่ปลาเนื้อดีมีอยู่ไม่กี่ตัว แถมสายตาของหรงถิงถิงยังเฉียบคมมาก
เธอชื่นชอบเด็กสาวคนนี้มาก แต่ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตแบบนี้…จะพูดยังไงดีนะ ง่ายมากที่จะทำให้มิตรภาพของผู้หญิงพังลง
โต้วโต้วกับถิงถิงมีนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่พวกเธอก็เล่นด้วยกันได้ดี การมีเพื่อนสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย เจียงหนิงจึงหวังว่าโต้วโต้วจะมีความสุข
“พี่สะใภ้ ฉันรู้”
มีคนเหยียบเรือสองแคมอยู่จริง นัดเธอทางนี้ไม่ได้ ก็เลยหันไปหาหรงถิงถิงแทน
แม้จะได้รับการปกป้อง แต่โต้วโต้วก็มีประสบการณ์ไม่น้อย
นอกจากพี่ชายกับพี่สะใภ้แล้ว เธอไม่ได้เปิดใจให้ใครง่าย ๆ
ไม่ใช่ว่าผู้ชายจะโลเลไปเสียทุกคน เพียงแต่สัดส่วนชายหญิงมีน้อยเกินไป ในเมื่อคว้าคนที่ดีกว่าไม่ได้ จะถอยมาเลือกคนรองลงมาก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล
เจียงหนิงเอาเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เธอ จากนั้นพี่สะใภ้กับน้องสะใภ้ก็เบียดกันถ่ายรูปคุณหญิงคุณนาย นิ้วทั้งสิบประดับด้วยอัญมณีแวววาวที่แลกมาจากพ่อค้ารวยทุ่ม
ฮั่วอี้เซินที่ถูกมองเป็นอากาศ “……”
เช้าวันตรุษจีน เสียงดนตรีจากลานกว้างปลุกทุกคนให้ตื่น
คาดว่าจะมีคนมาอวยพรปีใหม่กันมาก ชูเสวียชิงจึงมาช่วยอุ่นอาหารตั้งแต่เช้า
เพิ่งกินข้าวเสร็จได้ไม่นาน คนที่มาอวยพรปีใหม่ก็ทยอยกันมาไม่ขาดสาย
เริ่มจากเหล่านายทหารระดับสูง ตามด้วยเจ้าหน้าที่รัฐบาล
ฮั่วอี้เซินกับเจียงหนิงแบ่งหน้าที่กัน ต้อนรับแขกได้อย่างคล่องแคล่ว ทำให้กู้ถิงหลินปลื้มใจเป็นอย่างมาก
ครอบครัวอวี้ฉางเจิงมาถึงเป็นกลุ่มแรก หลังพักฟื้นมาระยะหนึ่ง สภาพจิตใจของอวี้อินก็ดีขึ้นมาก
อวี้ฉางเจิงจัดงานธุรการในหน่วยงานรัฐบาลให้เธอ แต่ใครจะคิดว่าอวี้อินปฏิเสธ แล้วเสนอว่าอยากไปทำงานที่ฟาร์ม
สามีภรรยาไม่ได้ฝืนใจเธอ ในเมื่อฟาร์มช่วยให้เธอผ่อนคลายได้ ทุกอย่างก็ต้องค่อยเป็นค่อยไป