ปราศจากเสบียงที่กลุ่มชุดพิเศษกู้ภัยใต้ทะเลส่งมาให้ไม่ขาดสาย อย่าว่าแต่พัฒนาเลย แค่จะหยั่งรากยืนหยัดให้มั่นคงก็ยังยาก
นายพลเสี่ยวรู้สึกว่านโยบายนี้จงใจพุ่งเป้ามาที่เขาชัด ๆ แต่กู้ถิงหลินกลับเพิ่มเมืองในพื้นที่รับผิดชอบพร้อมกันถึงหกเมือง เบื้องหน้าทำได้ไร้ที่ติ จนหาเหตุผลมาตำหนิไม่ได้
เจียงหนิงรู้สึกว่าได้เรียนรู้แล้ว
กู้ถิงหลินใช้แผนเดียวได้ผลถึงสองทางจริง ๆ
ฐานที่มั่นจะพัฒนา การขยายอาณาเขตย่อมเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
ในเมื่อนายพลเสี่ยวทะเยอทะยานเกินฟ้า ก็พาคนของเขาออกไปบุกเบิกดูเถอะ ไม่จำเป็นต้องหมกตัวอยู่ในเมืองเฟิงแล้วคอยคิดแผนสมคบคิดต่าง ๆ
หากเขามุ่งมั่นพัฒนาและสร้างผลงานได้จริง ผู้คนก็ย่อมมองเขาใหม่
แต่ถ้าหมกมุ่นกับแผนลับ ก็ต้องขออภัยด้วย นิ้วทั้งสิบย่อมยาวสั้นไม่เท่ากัน ทรัพยากรที่สำนักงานใหญ่จัดสรรมา ล้วนต้องผ่านมือกู้ถิงหลินก่อน
จะให้ใครหรือไม่ให้ใคร จัดสรรเท่าไรก็ต้องผ่านการอนุมัติ
แค่ใช้หมัดเบาแก้เกม ก็ทำให้นายพลเสี่ยวตั้งรับไม่ทัน ไม่รู้ปกติจะวางท่าภูมิใจไปทำไม
แสงไฟบนลานกว้างระยิบระยับ ผู้คนเดินขวักไขว่ไปทั่ว
หลายปีแล้วที่ไม่ได้ดูหนัง วันนี้กลับได้ดูอีกครั้ง ทุกคนเงยหน้าจ้องจอ ไม่ยอมละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว
กลัวว่าพอกะพริบตาแล้วทุกอย่างจะหายไป กลายเป็นเพียงความฝัน
เมื่อมองฝูงชนใต้แสงไฟ เจียงหนิงก็อดนึกถึงลานกว้างเมืองใหม่ในช่วงกลางวันจรดกลางคืนไม่ได้ ตอนนั้นช่วงตรุษจีนที่นั่นยังคึกคักไม่น้อย เธอถ่ายรูปโต้วโต้วกับชินมู่ไว้หลายรูป จนถึงตอนนี้ก็ยังเก็บอยู่ในโทรศัพท์
คนเยอะเกินไป จึงหาโต้วโต้วกับถิงถิงไม่เจอ
ทั้งสองเดินข้ามลานกว้าง มุ่งหน้าไปยังบ้านพักข้าราชการ
นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงหนิงมาที่นี่
ที่นี่เป็นบ้านอิฐแดงชั้นเดียวทั้งหมด แต่ละหลังมีลานเล็ก ๆ ของตัวเองอยู่ทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน