ตอนเที่ยงพวกผู้ชายดื่มเหล้ากัน พอตกบ่ายก็ต้องนอนพักสักหน่อย
จางหยวนเฉาถูกเชิญให้ไปนอนบนเตียงในห้องที่พ่อแม่สามีพักอยู่ เขาถอดรองเท้ากับเสื้อคลุมแล้วทิ้งตัวนอนอย่างไม่เกรงใจจริง ๆ
ดูจากท่าทางแล้วคอเหล้าเขาคงไม่แข็งนัก แต่ตอนดื่มกลับไม่เห็นมีทีท่าว่าไม่อยากดื่มเลย
เรื่องล้างจานเป็นอู๋เยว่จือกับเฮ่ออิ่นตี้ลูกสาวของเธอไปทำ ชิวไป๋ลู่จึงไม่ได้เข้าไปช่วย
ส่วนจู๋ลี่น่าเดินเข้าไปดูอยู่รอบหนึ่งแล้วก็เดินออกมา
สองแม่ลูกคุยกันอยู่ในครัว ส่วนใหญ่เป็นเรื่องในบ้านของเฮ่ออิ่นตี้
เธอเป็นสะใภ้เล็กของบ้าน สถานการณ์ในครอบครัวนั้นไม่เหมือนกัน บ้านพี่ชายคนโตแยกออกไปอยู่ต่างหากแล้ว
ที่แยกออกไปได้ก็เพราะหน่วยงานจัดสรรบ้านให้
แน่นอนว่าพ่อสามีเป็นคนออกแรงช่วย แต่จะเรียกร้องผลประโยชน์ไปมากแค่ไหน พอถึงคราวลูกชายคนเล็กก็ไม่อาจแบ่งบ้านให้อีกหลังได้
จึงทำได้แค่อยู่กับพ่อแม่สามี
แม้เฮ่ออิ่นตี้จะเป็นสะใภ้ที่ออกไปทำงาน แต่แม่สามีของเธอก็ทำงานเหมือนกัน เรื่องใหญ่เรื่องเล็กในบ้านส่วนมากจึงตกเป็นหน้าที่เธอ
ทำกับข้าวล้างจานก็ไม่ต้องพูดถึง ไม่ใช่ว่าแม่สามีไม่ทำ แต่เธอยังมีลูกอีกสองคน จะให้ทำงานน้อยได้อย่างไร?
จางหยวนเฉาไม่มีทางก้าวเข้าครัวแม้แต่ก้าวเดียว เสื้อผ้าก็ย่อมไม่ซักด้วย
“คุณเมาหรือเปล่า?” ชิวไป๋ลู่ถามเฮ่อเจี้ยนหัว
ตอนนี้เฮ่อเจี้ยนหัวกำลังนอนอยู่บนเตียง
“เปล่า มีอะไรเหรอ?” พอได้ยินเธอถาม เขาก็ลุกขึ้นนั่งทันที “มีอะไรหรือเปล่า?”
“ไม่มีอะไร ถ้าไม่เมาก็ออกไปเดินเล่นกันไหม?” ที่นี่แคบเกินไป เธออยากออกไปผ่อนคลายสักหน่อย