แม่เป็นอัมพาตมาสิบห้าปี พี่สาวคนโตแต่งงานทั้งบ้านมึน

ตอนที่ 24 การสอบเข้ามหาวิทยาลัย

7 นาที· 1.6K คำ

“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากดูหนัง คุณรีบไปให้พ้นเลย ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกคนแล้วนะ” สวีตงเหมยถอยไปจนถึงข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง แล้วอาศัยลำต้นพยุงตัวลุกขึ้น จ้องฉินเหลยอย่างระแวดระวัง เตรียมพร้อมจะหนีได้ทุกเมื่อ แต่เห็นได้ชัดว่าภูมิประเทศตรงนี้ไม่เอื้อประโยชน์ให้เธอเลย

“อย่าทำตัวห่างเหินกันขนาดนั้นสิ เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันทั้งคู่นะ”

“ฉันเห็นคุณร้องไห้อยู่คนเดียวตรงนี้ เลยหวังดีเข้ามาปลอบ แต่คุณกลับระแวงฉันเหมือนระแวงพวกอันธพาล น่าเสียใจจริง ๆ” ฉินเหลยแสร้งทำสีหน้าเศร้า

สวีตงเหมย: …

ลองมองตัวเองให้ดีสิ ตอนนี้ท่าทางของคุณก็เหมือนอันธพาลชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง

แต่ปากกลับพูดว่า “ขอบคุณที่เป็นห่วง ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว คุณกลับไปได้เลย ฉันก็จะกลับบ้านเหมือนกัน”

“งั้นให้ฉันไปส่งคุณกลับบ้านไหม” ฉินเหลยยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่คิดว่าตัวเองหล่อ แล้วยื่นมือไปคว้าสวีตงเหมย

“ไม่ต้องค่ะ” สวีตงเหมยเบี่ยงตัวหลบ ก่อนหันหลังจะวิ่งหนี “ฉันกลับเองได้”

“อ๊า!” แต่ฉินเหลยคว้าแขนเธอไว้ได้แล้ว ทำเอาเธอตกใจจนร้องลั่น

สวีตงเหมยพยายามสะบัดแขนให้หลุดสุดแรง แต่กำลังของชายหญิงต่างกันมาก เธอจึงสะบัดไม่ออก มือใหญ่ข้างนั้นแน่นราวกับคีมเหล็ก

ฉินเหลยยังยื่นมืออีกข้างมาจะโอบเอวเธอ

สวีตงเหมยย่อมไม่ยอม เริ่มดิ้นรนพลางตะโกนว่า “ปล่อยฉันนะ!”

“ช่วยด้วย!”

“มีคนลวนลาม!”

“ปล่อยฉัน!”

“คุณทำตัวดี ๆ หน่อย ไปเล่นกับฉันที่ป่าละเมาะฝั่งโน้นสักพัก ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ” ฉินเหลยกระซิบข่มขู่ข้างหูเธอ

“ไอ้คนลามก!” สวีตงเหมยถ่มน้ำลายใส่หน้าฉินเหลยเต็ม ๆ

เพียะ!

ฉินเหลยยกมือตบหน้าเธอฉาดหนึ่ง

“นังสารเลว ให้หน้าหน่อยก็เหลิงแล้วหรือไง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป