แม่เป็นอัมพาตมาสิบห้าปี พี่สาวคนโตแต่งงานทั้งบ้านมึน

ตอนที่ 23 คนซื่อ ปากน้อย

6 นาที· 1.4K คำ

สวีชุนหลานมองคนที่ล้มอยู่บนพื้นอย่างสงบนิ่ง ทุกอย่างนี้เธอเคยประสบมาแล้วในชาติก่อน หลี่เสี่ยวหงกระดูกสันหลังส่วนเอวหัก กระดูกแตกละเอียด ตอนนอนโรงพยาบาลเจ็บจนร้องไห้โวยวาย ตอนนั้นเธอมีแต่ความสงสารและเข้าใจ

ดังนั้นไม่ว่าแม่จะปฏิบัติกับเธออย่างไร เธอก็ไม่เคยรู้สึกน้อยใจ เพราะนั่นคือแม่แท้ ๆ ของเธอ แม่กำลังทุกข์ทรมาน ตอนนั้นหัวใจของเธอแทบสลาย สงสารยังไม่ทันเลย จะรังเกียจได้อย่างไร

คนในบ้านนี้ไม่มีใครสักคนไปดูแลแม่แทนเธอแม้แต่วันเดียว ทุกครั้งที่ไปก็วางท่าอยู่เหนือกว่า คอยชี้แนะงานของเธอ จับผิดข้อบกพร่อง แล้วค่อยไปนั่งคุยเล่นปลอบใจหลี่เสี่ยวหง ช่างเป็นภาพแม่เมตตาลูกกตัญญูเสียจริง

จะมีชีวิตสงบสุขได้อย่างไร ก็แค่มีคนแบกรับความลำบากแทนเท่านั้นเอง

ตอนนี้พอเปลี่ยนเป็นลูกสาวคนอื่น ทุกอย่างกลับต่างกันไปหมด

สวีชุนหลานกล้ำกลืนความรู้สึกหลากหลายไว้ในใจ “น้องสาม พี่ช่วยเธอไม่ได้หรอก แม่เราเป็นอัมพาตแบบนี้ คงไม่หายภายในวันสองวันแน่”

“พวกเราที่เป็นลูกสาวทั้งสามคนต้องยืนหยัดขึ้นมา”

“ถ้าพวกเราไม่ยืนหยัด แล้วจะให้พ่อไปทำหรือไง” ตอนพูดเธอเหลือบมองสวีฝู้กุ้ย แย้มมุมปากเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

“พี่รองก็เคยดูแลแม่อยู่พักหนึ่งไม่ใช่หรือ”

“ตอนที่พี่รองดูแล ก็ไม่ได้กลับมาบ้านแล้วอาละวาดแบบนี้นี่”

“ตอนนี้พี่รองต้องไปทำงาน พ่อเป็นเสาหลักของบ้าน ส่วนพรุ่งนี้พี่ก็ต้องสอบแล้ว พอสอบเสร็จพี่จะไปแทนเธอเอง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป