คฤหาสน์ตระกูลโหลว
แม่บ้านอู๋ที่กำลังคุยกับพ่อแม่ของหลัวเสี่ยวเอ๋ออยู่ ได้ยินเสียงที่หน้าประตู สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ทำไมกลับมาเร็วจัง หรือว่าสวี่ต้าเม่ากับหลัวเสี่ยวเอ๋อจะไม่ลงเอยกัน?
"แม่บ้านอู๋ คุณออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับพ่อแม่" หลัวเสี่ยวเอ๋อทิ้งตัวลงบนโซฟา
"คุณหนู คุณกับต้าเม่า..."
แม่บ้านอู๋ยังอยากพูดต่อ แต่โดนหลัวเสี่ยวเอ๋อจ้องขวับ เลยเดินตัวลีบออกไป
"เสี่ยวเอ๋อ นี่แม่สามีในอนาคตของลูกนะ" แม่ของหลัวเสี่ยวเอ๋อปรายตามอง
"ไม่ใช่สักหน่อย ฉันไม่ชอบสวี่ต้าเม่า" หลัวเสี่ยวเอ๋อพูดตรง ๆ
"เหลวไหล"
โหลวปานเฉิงทุบโต๊ะ "เสี่ยวเอ๋อ ลูกไม่รู้สถานการณ์ของครอบครัวเราหรือไง นี่ไม่ใช่เรื่องชอบหรือไม่ชอบนะ"
แม่บ้านอู๋ที่แอบฟังอยู่ไกล ๆ ได้ยินเสียงทุบโต๊ะ ก็เดินออกไปอย่างพออกพอใจ
"ฉันรู้ พ่อก็แค่อยากหาทางออกให้ตระกูลโหลว" หลัวเสี่ยวเอ๋อกัดริมฝีปากเบา ๆ "ให้ฉันแต่งกับสวี่ต้าเม่า ก็เพื่อแสดงความภักดีต่อบางคน ใช่ไหม?"
โหลวปานเฉิงส่งเสียงฮึ่มฮึ่ม ไม่พูดอะไร
ที่จริงแล้วเขาก็ไม่อยากให้หลัวเสี่ยวเอ๋อแต่งกับสวี่ต้าเม่า สวี่ต้าเม่าเป็นใคร? ก็แค่ลูกชายของคนใช้ในบ้านเขาเอง
แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนจับตามองตระกูลโหลวมากแค่ไหน
ใครใช้ให้เขามีทรัพย์สินมากมายจนได้ชื่อว่า "โหลวปานเฉิง" กันล่ะ? ถึงแม้จะโอนทรัพย์สินส่วนใหญ่ไปเป็นกิจการร่วมทุนของรัฐและเอกชนแล้ว แต่ทรัพย์สินที่เหลือในมือก็ยังมากจนน่าตกใจ
"ที่จริง... ถ้าพ่อต้องการรักษาตระกูลโหลวให้มั่นคง ฉันยังมีตัวเลือกที่ดีกว่านี้อีก" หลัวเสี่ยวเอ๋อพูดอย่างเขินอาย