วันจันทร์
หลินเส้าเหวินนั่งอยู่ในห้องทำงานอย่างเบื่อหน่าย ถือโอกาสตอนที่ไม่มีใคร ล็อกประตูห้องพยาบาลแล้วเข้าไปในเกาะ
“ไม้แรก”
“ได้รับ ‘เข็มสิบสามท่าแห่งยมโลก’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”
“ชัวร์แล้ว”
การตกปลาแล้วได้ของดีในครั้งเดียวทำให้หลินเส้าเหวินถึงกับกระโดดขึ้นมา
ที่จริงเขาไม่ได้สนใจวิชาแพทย์นัก แต่ข้อดีที่สุดของเขาคือทำอะไรก็รักสิ่งนั้น
การนวด การจับชีพจร แล้วยังต่อด้วยการฝังเข็ม...
ใครกล้าสงสัยฝีมือแพทย์ของเขาอีก เขาจะทุบหัวให้แหก
“ไม้สอง”
“ได้รับ ‘คัมภีร์จักรพรรดิเหลือง’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”
“เรียนรู้”
หลินเส้าเหวินกดยืนยันทันที แม้เขาจะไม่รู้ว่า ‘คัมภีร์จักรพรรดิเหลือง’ คืออะไร
แต่เมื่อความรู้มหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง เขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก
เคล็ดคู่บำเพ็ญ วิชาคงความเยาว์วัย เสริมสร้างร่างกาย
“ไม้สาม”
“ได้รับ ‘ค่ายกลกั้นวิเศษ’ ต้องการใช้หรือไม่”
“หมายเหตุ: ค่ายกลนี้เป็นค่ายกลครั้งเดียว โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง”
“ไม่ใช้”
หลินเส้าเหวินมองยันต์ในมือแล้วจมดิ่งสู่ห้วงความคิด
เจ้านี่มันมีประโยชน์อะไรกันแน่
คิดอยู่ครึ่งวันก็ยังไม่เข้าใจ สุดท้ายไม่คิดต่อ กำลังจะออกจากเกาะ ทันใดนั้นก็พบว่าหน้ากระท่อมมีพื้นดินผืนหนึ่งปรากฏขึ้น ในดินยังมีต้นไม้ขึ้นอยู่บ้าง... แต่เขามองอยู่พักใหญ่ก็ยังดูไม่ออกว่ามันคืออะไรกันแน่
ออกจากเกาะแล้ว เขาก็นอนฟุบบนโต๊ะปล่อยเวลาไปเรื่อย
แต่ไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งแห่กันเข้ามา
“หมอหลิน รีบดูเขาที...”
คนงานเจ็ดแปดคนประคองชายหน้าซีดคนหนึ่งเดินเข้ามา ตอนนี้เขากำลังกุมข้อมือไว้ ส่วนฝ่ามือถูกเพื่อนร่วมงานอีกคนถือไว้