ซีเหอยวน: เป็นนักเลงที่มีการศึกษา

ตอนที่ 47 แม่ยายมองว่าที่ลูกเขย

7 นาที· 1.6K คำ

วันจันทร์

หลินเส้าเหวินนั่งอยู่ในห้องทำงานอย่างเบื่อหน่าย ถือโอกาสตอนที่ไม่มีใคร ล็อกประตูห้องพยาบาลแล้วเข้าไปในเกาะ

“ไม้แรก”

“ได้รับ ‘เข็มสิบสามท่าแห่งยมโลก’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”

“ชัวร์แล้ว”

การตกปลาแล้วได้ของดีในครั้งเดียวทำให้หลินเส้าเหวินถึงกับกระโดดขึ้นมา

ที่จริงเขาไม่ได้สนใจวิชาแพทย์นัก แต่ข้อดีที่สุดของเขาคือทำอะไรก็รักสิ่งนั้น

การนวด การจับชีพจร แล้วยังต่อด้วยการฝังเข็ม...

ใครกล้าสงสัยฝีมือแพทย์ของเขาอีก เขาจะทุบหัวให้แหก

“ไม้สอง”

“ได้รับ ‘คัมภีร์จักรพรรดิเหลือง’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”

“เรียนรู้”

หลินเส้าเหวินกดยืนยันทันที แม้เขาจะไม่รู้ว่า ‘คัมภีร์จักรพรรดิเหลือง’ คืออะไร

แต่เมื่อความรู้มหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง เขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก

เคล็ดคู่บำเพ็ญ วิชาคงความเยาว์วัย เสริมสร้างร่างกาย

“ไม้สาม”

“ได้รับ ‘ค่ายกลกั้นวิเศษ’ ต้องการใช้หรือไม่”

“หมายเหตุ: ค่ายกลนี้เป็นค่ายกลครั้งเดียว โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง”

“ไม่ใช้”

หลินเส้าเหวินมองยันต์ในมือแล้วจมดิ่งสู่ห้วงความคิด

เจ้านี่มันมีประโยชน์อะไรกันแน่

คิดอยู่ครึ่งวันก็ยังไม่เข้าใจ สุดท้ายไม่คิดต่อ กำลังจะออกจากเกาะ ทันใดนั้นก็พบว่าหน้ากระท่อมมีพื้นดินผืนหนึ่งปรากฏขึ้น ในดินยังมีต้นไม้ขึ้นอยู่บ้าง... แต่เขามองอยู่พักใหญ่ก็ยังดูไม่ออกว่ามันคืออะไรกันแน่

ออกจากเกาะแล้ว เขาก็นอนฟุบบนโต๊ะปล่อยเวลาไปเรื่อย

แต่ไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งแห่กันเข้ามา

“หมอหลิน รีบดูเขาที...”

คนงานเจ็ดแปดคนประคองชายหน้าซีดคนหนึ่งเดินเข้ามา ตอนนี้เขากำลังกุมข้อมือไว้ ส่วนฝ่ามือถูกเพื่อนร่วมงานอีกคนถือไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป