ซีเหอยวน: เป็นนักเลงที่มีการศึกษา

ตอนที่ 13 ในที่สุดก็มาเสียที

7 นาที· 1.6K คำ

เที่ยงคืนตรง

บนเกาะกลางทะเล

“ได้รับ ‘คัมภีร์ชิงหนาน’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”

“เรียนรู้”

หลินเส้าเหวินตื่นเต้นสุดขีด

ในที่สุดก็รอเจ้าเสียที ต่อให้เขาจะไร้ความรู้เพียงใดก็รู้ว่า ‘คัมภีร์ชิงหนาน’ คือผลงานของฮัวถัว ทั้งยังเป็นตำราที่สาบสูญไปแล้วด้วย

ความรู้ทางการแพทย์จีนมากมายหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขา คราวนี้มั่นคงแล้ว

“เบ็ดครั้งที่สอง...”

“ได้รับ ผักหนึ่งร้อยชั่ง”

“ซวยชะมัด”

หลินเส้าเหวินสบถพลางเหวี่ยงคันเบ็ดกลับลงทะเล

พักใหญ่ต่อมา

“ได้รับ ‘คัมภีร์หลู่ปาน’ ต้องการเรียนรู้หรือไม่”

“เรียนรู้”

ความรู้เกี่ยวกับช่างไม้มากมายหลั่งไหลเข้าสู่สมอง ทำให้เขาแทบดีใจจนเนื้อเต้น นี่มันไม่ใช่เรื่องง่วงแล้วมีคนเอาหมอนมาให้หรอกหรือ เขายังคิดจะหาช่างไม้ที่ไว้ใจได้มาทำเฟอร์นิเจอร์อยู่เลย พอมี ‘คัมภีร์หลู่ปาน’ เขาก็ลงมือทำเองได้แล้ว

ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องอธิบายให้ช่างไม้ฟังเสียยืดยาวว่าเขาต้องการอะไรบ้าง

“นอน นอนดีกว่า”

หลินเส้าเหวินกลับขึ้นเตียงด้วยความพึงพอใจ

วันรุ่งขึ้น

ในซื่อเหอย่วนก็เกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง

เหลยต้าลี่กำลังบัญชากรรมกรให้หามไม้มุ่งไปยังห้องข้างตะวันตกด้านหลัง ซากไม้งามที่ถูกปอกเปลือกออกหมดแล้วเผยให้เห็นลวดลายซึ่งทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยพากันทึ่ง

บังเอิญเป็นวันหยุด ชาวซื่อเหอย่วนทั้งหมดจึงออกมาดูความครึกครื้นกัน

“ไอ้หนุ่มนี่เอาเงินมาจากไหนตั้งมากมาย” อี้จงไห่กัดฟันพูด

“นั่นสิ เขาเพิ่งทำงานได้แค่ไหนกัน” หลิวไห่จงเองก็พูดอย่างขมขื่น

“นี่คงไม่ต่ำกว่าร้อยหยวนกระมัง”

เหยียนปู้กุ้ยเริ่มคำนวณ

“ร้อยหยวน? อย่างน้อยก็พัน”

หญิงชราหูหนวกซึ่งนานทีจะออกมาสูดอากาศภายนอก พูดเพียงประโยคเดียวก็ทำเอาทั้งลานบ้านตะลึง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป