ซีเหอยวน: เป็นนักเลงที่มีการศึกษา

ตอนที่ 11 เงินหมดไวเหมือนน้ำไหลทะลัก

6 นาที· 1.5K คำ

สมัยนี้ที่ว่ากันว่าเป็นร้านค้าสหกรณ์ ที่จริงแล้วก็คือห้างสรรพสินค้าธรรมดา ๆ แห่งหนึ่ง

ตัวร้านนั้นไม่เล็ก แต่ท่าทีพนักงานขายของแย่จริง ๆ

พวกนางหยิ่งทะนงสูงส่ง สำหรับคนหนุ่มสาวเช่นหลินเส้าเหวินและเหออวี่สุ่ยแล้ว พวกนางถึงขั้นขี้เกียจจะชายตามองด้วยซ้ำ จับกลุ่มเมาท์มอยกันเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย

เดิมทีหลินเส้าเหวินคิดจะคุยกับพวกนางว่าอะไรคือ "บริการเหนือสิ่งอื่นใด" แต่พอเห็นป้ายผ้าที่ติดบนผนังว่า "ห้ามด่าทอและทำร้ายลูกค้า" เขาก็ปรับทัศนคติทันที

"พี่สาวครับ ขอผมดูจักรยานคันนี้หน่อยได้ไหม?"

หลินเส้าเหวินเผยรอยยิ้มขวยเขิน

"นี่นายก็กำลังดูอยู่ไม่ใช่เหรอ?"

พนักงานขายไม่กินเล่ห์เหลี่ยมเขาหรอก

"ผมหมายถึง... จะขอลองขี่ดูหน่อย" หลินเส้าเหวินพูดเบา ๆ

"แค่จับยังไม่ให้จับเลย แล้วนายยังจะลองขี่อีก?" พนักงานขายทำหน้าเหลือเชื่อ

"ฮ่า ๆ ๆ!"

พนักงานขายอีกสองสามคนก็หัวเราะเยาะตาม

ลูกค้าที่มาเลือกซื้อของไม่น้อยก็มีท่าทีเห็นอกเห็นใจ นี่เด็กหนุ่มรูปงามแล้วมันมีประโยชน์อะไร? สมองก็ไม่รู้จักคิด

จักรยานมันของอะไรกัน? แค่ให้นายดูใกล้ ๆ ก็นับว่าไม่เลวแล้ว นี่ยังอยากจะขี่อีก

"พี่ใหญ่หลิน พวกเราไปกันเถอะ"

เหออวี่สุ่ยตาแดงก่ำ ดึงแขนเสื้อเขา

มันน่าอับอายยิ่งนัก ถ้าไม่ใช่หลินเส้าเหวิน ต่อให้เป็นใครอื่น นางคงหนีไปนานแล้ว

"เอ้อ"

หลินเส้าเหวินถอนหายใจ ควักคูปองและเงินออกมา "รถคันนี้ราคาเท่าไหร่? ผมซื้อ"

"หา!"

พนักงานขายเหมือนถูกใครบีบคอ เสียงหัวเราะหยุดชะงัก

ลูกค้าก็อึ้งไป นี่มันจักรยานนะ ของใหญ่เลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป