โรงพยาบาลเซี่ยเหอ
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจางอวี่หยางกำลังคุยกับฉินจงอยู่ จางอวี่เต๋อก็พาหลี่ชุนฮวาบุกเข้ามา
"พี่รอง ถ่ายเอกซเรย์ให้ข้าหน่อย" จางอวี่เต๋อพูดด้วยรอยยิ้ม
"เสียมารยาทขึ้นทุกวัน ไม่รู้จักเคาะประตูบ้างหรือไง" จางอวี่หยางแสร้งทำเป็นไม่พอใจ
"เร็วเข้า อย่ามัวพูดมาก"
จางอวี่เต๋อทำท่าจะไปดึงตัวเขา
"ได้ๆ แล้วเจ้าไม่สบายตรงไหน" จางอวี่หยางถามพลางยิ้ม
"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน"
จางอวี่เต๋อพูดอย่างงุนงง "ข้ากับลูกสะใภ้ไปนวดที่โรงงานเหล็กกล้า หมอที่นั่นบอกให้มาถ่ายเอกซเรย์ที่โรงพยาบาล แถมระบุให้ถ่ายปอดด้วย"
เรื่องที่หลินเส้าเหวินคาดไม่ถึงคือ พอออกจากห้องพยาบาล หลี่ชุนฮวาก็แฉเขาทันที ไม่ใช่จงใจหักหลัง เพียงแต่นางรู้สึกว่าทักษะเล็กๆ น้อยๆ ของนางคงปิดบังพ่อสามีไม่ได้ สู้บอกความจริงเสียดีกว่า
"โรงงานเหล็กกล้า หมอคนนั้นแซ่อะไร" ฉินจงที่เงียบมาตลอดเอ่ยขึ้น
"แซ่หลิน เป็นหมอหนุ่มคนหนึ่ง" จางอวี่เต๋อตอบยิ้มๆ
"เขานี่เอง"
จางอวี่หยางกับฉินจงพูดเป็นเสียงเดียวกัน
"พวกท่านรู้จักด้วยหรือ" จางอวี่เต๋อถามอย่างสงสัย
"เขาเป็นศิษย์ของข้า" ฉินจงพูดด้วยรอยยิ้ม
"เขาเกือบเป็นศิษย์ของข้าแล้ว"
จางอวี่หยางถอนหายใจ "ช่างเถอะ ยื่นมือมา ข้าจะจับชีพจรให้"
จางอวี่เต๋อยื่นมือให้อย่างว่าง่าย
ครู่หนึ่ง
"ปอดมีปัญหาเล็กน้อย แต่ไม่ถึงขั้นต้องถ่ายเอกซเรย์นี่" จางอวี่หยางขมวดคิ้ว
ฉินจงยักไหล่ไม่ใส่ใจ
เขาชื่นชมการตัดสินใจของหลินเส้าเหวินมาก แต่ก็รู้สึกเสียดายไม่น้อย