ฉินหวยหรูจัดของอยู่จนถึงเที่ยงคืน แต่เธอไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกพึงพอใจมาก ทุกอย่างในบ้านหลังนี้เป็นของเธอหมด ไม่ว่าจะเป็นเฟอร์นิเจอร์หรือของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่วิจิตรงดงาม
เธอเปิดประตูเล็กไปที่ห้องน้ำในห้องข้างตะวันตก อาบน้ำอย่างสบายใจ แล้วตรงไปที่ห้องนอนของหลินเส้าเหวิน
หลินเส้าเหวินกำลังหลับสนิท ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างในผ้าห่ม เขาเปิดดูก็ชะงักไปทันที
“พี่ฉิน คุณไม่เหนื่อยเหรอ พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานอีกนะ”
“อืมมม”
ฉินหวยหรูส่งเสียงอู้อี้ไม่ชัดเจน
รุ่งเช้า
ฉินหวยหรูตื่นก่อน เธอเอียงคอมองหลินเส้าเหวินที่กอดเธอไว้ในอ้อมแขนแล้วรู้สึกดีใจมาก ก่อนที่หลินเส้าเหวินจะแต่งงาน เธอแทบจะกอดเขานอนทุกวัน และพูดได้ว่า
ตราบใดที่ยังไม่ออกไปนอกประตูรั้วนี้ ทั้งสองก็ไม่ต่างอะไรกับสามีภรรยาทั่วไป
พอฉินหวยหรูลุกขึ้น เธอก็ไปที่ครัวทำอาหารเช้าเสร็จก่อน แล้วถึงไปปลุกหลินเส้าเหวิน จากนั้นเธอก็กลับไปที่ห้องเล็ก เปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบสีเทา แล้วเข็นจักรยานออกไป
ตอนผ่านลานกลาง ก็เห็นเจียจางซื่อนั่งอยู่หน้าประตู
เบ้าตาของนางลึกโหล่ สีหน้าอิดโรย ดูท่าทางนางน่าจะเพิ่งถูกปล่อยกลับมาเมื่อเช้านี้ บนใบหน้ามีรอยฝ่ามือห้านิ้ว คงจะโดนหนักมาไม่น้อยตอนอยู่ข้างใน
“กาลกิณี หน้าด้าน…”
พอเจียจางซื่อเห็นฉินหวยหรูก็เริ่มด่าทันที
“ยังถูกขังไม่พออีกใช่ไหม ได้ งั้นฉันจะไปแจ้งความเดี๋ยวนี้”