"พี่สาว กลับมาแล้วเหรอ?"
แสงไฟสีขาวเย็นจัดสาดลงบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม แผ่นปิดตาสีดำปิดบังดวงตาของเขา ใต้สันจมูกโด่งเป็นสง่า ริมฝีปากสีแดงสดนั้นแดงเสียจนน่าตกใจ
เขาคุกเข่านั่งอยู่บนเตียงอย่างว่าง่าย ปกเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีดำเปิดออกเล็กน้อย บนลำคอขาวผ่องมีปลอกคอหนังสีดำสวมอยู่ กุญแจมือสีเงินบนข้อมือสะท้อนแสงเย็นวาบ
เจียงโจวโจวแทบไม่เชื่อสายตา!
นี่เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?
หรือว่าคนตรงหน้าเป็นบ้าไปแล้ว!
"เจ้าเตี่ยนน้อย…ทำไมนายถึง…"
เธอยกมือขึ้นปิดปาก เพราะอายเกินไป เสียงจึงขาดๆ หายๆ ต่อเป็นประโยคไม่ได้
เชิ่งจิงเยว่ที่ถูกปิดตามองไม่เห็นหน้าเธอ ได้แต่ค่อยๆ หันหน้ามาทางเธอผ่านแสงเงาเลือนราง
"ผมกำลังเอาใจพี่สาวอยู่ไง"
"ผมกลัวว่าอยู่ดีๆ สักวันพี่จะเบื่อผม ก็เลยคิดหาทุกทางที่จะเอาใจพี่"
ริมฝีปากแดงสดของเขาค่อยๆ คลี่ยิ้ม "พี่ชอบที่ผมจัดให้คืนนี้ไหม?"
เขาบนเตียงนั้นเหมือนกับของขวัญที่ถูกจัดแต่งมาอย่างประณีต
กำลังรอให้เจียงโจวโจวแกะห่อ
ลมหายใจของเจียงโจวโจวเริ่มรวนทั้งที่รู้ว่าไอ้เด็กนี่แค่อยากเล่นอะไรใหม่ๆ แต่เธอก็ต้านทานเสน่หาไม่ไหวอยู่ดี
ค่อยๆ ปิดประตูลง
ในห้องนอนที่เก็บเสียงได้มีเสียงเลือนรางดังออกมา
"อืม ชอบสิ"
……
ทางตระกูลเชิ่งก็ติดต่อเชิ่งจิงเยว่มาจนได้