ความเป็นจริงพิสูจน์ให้เห็นว่า น้องชายมีแรงก็ใช้จริง ๆ
เด็กหนุ่มที่นอนบนเตียง หางตาแดงระเรื่อด้วยเสน่ห์เย้ายวน ขนตายาวหนาสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาเหมือนมีไอน้ำบาง ๆ หมอกจาง ๆ มองมาที่เจียงโจวโจว
“พี่สาว อยากเล่นกับผมยังไงก็ได้นะ”
น้ำเสียงใสเย็นแฝงด้วยความสั่นเครือจาง ๆ
ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะตื่นเต้น
มือของเขาจับมือเจียงโจวโจว ให้ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเขาอย่างอิสระ
ทั้งที่คนยั่วยวนคือตัวเขาแท้ ๆ แต่ใบหน้าหล่อเหลาขาวผ่องกลับระบายด้วยสีแดงเรื่อ
ฝ่ามือของเจียงโจวโจวร้อนผ่าว เผลอใช้เล็บครูดลงบนหน้าอกของเขาเป็นรอยแดงตื้น ๆ
“แค่ก... ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”
ยังดีที่ไฟในห้องนอนสลัว เจียงโจวโจวรู้สึกว่าตอนนี้หน้าตัวเองต้องไม่กล้าสู้ใครแน่ ๆ
ทว่าเชิ่งจิงเยว่กลับกำมือเธอแน่นขึ้น หายใจหนักหน่วง เอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวนว่า “ไม่เป็นไรครับ พี่สาวทำให้หนักกว่านี้ได้อีกนะ ผมอยากให้พี่สาวรังแกผมแรง ๆ”
ได้ยินคำว่า “รังแก” สองคำนี้ เศษเสี้ยวเหตุผลที่มีไม่มากของเจียงโจวโจวแทบจะถูกบั่นทอนจนหมดสิ้น
เด็กหนุ่มตรงหน้าช่างงดงามเกินไป ภายใต้แรงกระตุ้นของอารมณ์รักใคร่ ทำให้เกิดความรู้สึกแย่ ๆ อยากจะแตะต้องครอบครองเขาขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
ในด้านการยั่วยวนนี้ เขารู้ดีว่าจุดแข็งของตัวเองคืออะไร จึงเตรียมตัวมาอย่างเต็มที่ล่วงหน้า