ตอนนี้ ‘หวางหลี’ ย่อมไม่รู้ว่าไป๋เยวียนคิดอะไรอยู่ในใจ ได้แต่จ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาเคียดแค้น
เมื่อครู่มันอารมณ์พลุ่งพล่านรุนแรง พลังก็ตกลงทุกด้าน ถูกอัดจนร่างจริงโผล่ออกมาตรง ๆ
จนถึงตอนนี้
มันก็ยังคิดว่าอีกฝ่ายลงมือเพียงเพราะมันไม่ได้จ่ายค่าคุ้มครอง…
ก็นะ สมัยนี้
พฤติกรรมของโรคจิต ต่อให้เป็นผีก็ยังดูไม่ออก…
และตอนนี้ พอมันมองสีหน้าเรียบเฉยของไป๋เยวียน ก็เริ่มมึนงงอีกเล็กน้อย
มันเผยร่างจริงออกมาแล้วแท้ ๆ
อีกฝ่ายไม่กลัวมันเลยหรือ?
ก็เห็นอยู่ว่าตอนนี้นักเรียนนับร้อยต่างหน้าซีดด้วยความกลัว บางคนถึงกับวิ่งหนีไปต่อหน้าเลยด้วยซ้ำ
แม้แต่ครูประจำชั้นทั้งสามคน แววตาก็ยังมีความหวาดผวาแวบหนึ่ง ถึงจะทาเลือดไก่ตัวผู้ไว้แล้ว แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปลงมือเสียที
ไป๋เยวียนกลับกอดอก จ้องเขม็งไปที่ศพเน่าเปื่อยตรงหน้า พลางพูดว่า
“ทำไม? แปลงร่างแล้วก็ไม่ต้องจ่ายค่าคุ้มครองแล้วเหรอ? ในเมื่อแกมีสองฐานะ ก็ต้องจ่ายสองเท่า!”
“??”
สมองของผีแข็งค้างอีกครั้ง
นี่มันคำที่คนพูดออกมาได้เหรอวะ?
“ยังกล้าลังเลอีกเหรอ?!”
ไป๋เยวียนเห็นสภาพอีกฝ่ายไม่ค่อยดี ก็ปล่อยหมัดทุ่มพลังจงใจอีกหนึ่งที!
ตูม!
ร่างของผีดุร้ายถูกอัดกระเด็นเข้าไปในห้อง 3028 ในพริบตา
ตอนนี้มันเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่กลัวมันเลยสักนิด!
ไป๋เยวียนพุ่งชนอย่างรุนแรงหนึ่งที พริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าผีดุร้าย กำหมัดทั้งสองแน่นแล้ว เตรียมทุบลงไป
แต่ในจังหวะนั้นเอง ผีดุร้ายก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมออกมา