คืนวิวาห์กับป้ายวิญญาณ สามีผู้ล่วงลับตามหลอกหลอนทุกคืน

ตอนที่ 4 ราชันผีทวงชีวิต?

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เซียวเฉิงจิ้นจ้องป้ายวิญญาณไม้จื่อถานเขม็ง สมองว่างเปล่า ความหึงหวงและโทสะที่พลุ่งพล่านเมื่อครู่พลันถูกแทนที่ด้วยความเหลวไหลและความตื่นตะลึง

เมืองหลวงถึงกับคิดว่าเขาตายในสนามรบแล้วหรือ?

เขาพาทหารคนสนิทถูกคนทรยศล่อลวงเข้าไปในทะเลทรายจนขาดการติดต่อ เพิ่งผ่านไปไม่ถึงครึ่งเดือน ข่าวว่าเขาตายในสนามรบจะส่งกลับเมืองหลวงรวดเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร ถึงขั้นมีราชโองการพระราชทานสมรสจากไทเฮา แล้วจัดพิธีแต่งงานให้คนตายกับคนเป็นเสียด้วยซ้ำ?!

ไม่สิ ช้าก่อน

หากนี่เป็นพิธีแต่งงานให้คนตายกับคนเป็น เช่นนั้นเสิ่นหมิงถังตรงหน้า... มิได้แต่งกับบัณฑิตยากจนแซ่ลู่ผู้นั้น แต่แต่งกับป้ายวิญญาณของเซียวเฉิงจิ้นอย่างเขาหรอกหรือ?!

ความคิดนี้ประหนึ่งสายฟ้าฟาดกลางสมอง หัวใจของเซียวเฉิงจิ้นเต้นรัวอย่างควบคุมไม่อยู่

เขายังไม่ทันคิดให้ถี่ถ้วนว่านี่เป็นภาพลวงตาที่เทพซือยวี่รู้ว่าเขามีใจให้เสิ่นหมิงถัง จึงจงใจสร้างขึ้น หรือหยกโบราณชิ้นนั้นพาเขากลับมายังจวนอ๋องเจิ้นเป่ยที่อยู่ห่างออกไปพันลี้กันแน่ เปลวเพลิงชั่วร้ายที่อัดอั้นมานานในท้องน้อยก็ปะทุขึ้นอย่างไร้สัญญาณ

“อึก...”

เซียวเฉิงจิ้นครางเสียงอู้อี้ รู้สึกเพียงลายคำสาปสีดำใต้ท้องน้อยประหนึ่งกลายเป็นเหล็กร้อนแดง กดเผาเข้าไปในกระดูกและสายเลือดของเขาอย่างรุนแรง

ความเจ็บปวดราวกับบดขยี้ทุกสิ่งปะปนกับความร้อนรุ่มรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่าง พรากเรี่ยวแรงจากกายเขาไปในชั่วพริบตา

มือที่ยันเสาเตียงของเขาลื่นไถล ร่างสูงใหญ่หนักอึ้งไม่อาจประคองตัวได้อีกต่อไป ล้มคว่ำลงไปยังด้านในของเตียง!

“อ๊า!”

เสิ่นหมิงถังที่หลบอยู่มุมห้องไม่ทันตั้งตัว ได้แต่มองเทพสังหารร่างสูงใหญ่ชวนหวาดหวั่นโถมเข้าหาตนด้วยตาเบิกค้าง ตกใจจนแทบสิ้นสติ

อึดใจถัดมา ร่างหนักอึ้งของบุรุษก็ทับลงบนตัวนางอย่างจัง พานางล้มลงไปบนผ้าห่มแพรนุ่มนิ่ม

ร่างเสิ่นหมิงถังแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง น้ำตาไหลพรั่งพรูราวกับไข่มุกที่ขาดจากสาย

นางไม่เคยคิดเลยว่า ตนเพียงรับพระบัญชาให้แต่งกับป้ายวิญญาณ คืนเข้าหอคืนแรกกลับเรียกวิญญาณของอ๋องเจิ้นเป่ยมาได้จริง ๆ!

ดูท่าแล้ว ราชันผีตนนี้คงคิดจะเข้าหอกับนางกระมัง?

แต่...แปลกนัก

เสิ่นหมิงถังถูกทับจนแน่นหน้าอก มือเล็กยกขึ้นยันแผงอกกว้างแข็งแกร่งของบุรุษโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วสัมผัสลงไป นางก็ชะงักงัน

ร้อน

ร้อนยิ่งนัก!

แม้มีชุดเกราะศึกสีดำเปื้อนเลือดกั้นอยู่ อุณหภูมิจากร่างบุรุษก็ราวกับเตาไฟที่กำลังปะทุ แผดเผาผิวกายเย็นเฉียบของนาง

แผงอกของเขายังขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง เสียงหัวใจเต้นหนักแน่นแข็งแรง “ตึก ตึก ตึก” สั่นสะเทือนฝ่ามือนางผ่านเนื้อผ้า ลมหายใจร้อนผ่าวหนักหน่วงพ่นกระทบข้างหูและซอกคออันบอบบางของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อก่อนยามอยู่จวนโหว นางเคยฟังแม่นมชราที่เรือนเล่านิทานผี กล่าวว่าเหล่าวิญญาณจากปรโลกไร้ลมหายใจ ทั้งร่างเย็นเยียบราวน้ำแข็ง

แต่เหตุใดอ๋องเจิ้นเป่ยตรงหน้าจึงร้อนถึงเพียงนี้?

สมองของเสิ่นหมิงถังยุ่งเหยิงไปหมด ยามลนลานจึงได้แต่คาดเดาส่งเดช อ๋องเจิ้นเป่ยเป็นโอรสองค์เล็กของฮ่องเต้องค์ก่อน เป็นพระอนุชาร่วมพระบิดาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน สายเลือดเชื้อพระวงศ์ซึ่งสืบทอดมังกรแท้ไหลเวียนอยู่ในกาย หรือเป็นเพราะปราณมังกรคุ้มครอง ต่อให้กลายเป็นผีก็ยังคงอุณหภูมิร่างกายของคนเป็นไว้?

ขณะที่นางกำลังคิดฟุ้งซ่าน บุรุษที่ทับอยู่บนตัวก็คล้ายทรมานอย่างยิ่ง มือใหญ่เรียวยาวร้อนผ่าวข้างหนึ่งกุมเอวบางของนางไว้โดยไม่รู้ตัว แรงบีบหนักหน่วงจนแทบจะบดกระดูกนางให้แหลก

“อื้อ...” เสิ่นหมิงถังเจ็บจนร้องออกมา ความกลัวเข้าครอบงำจนสิ้น นึกว่าราชันผีจะบีบคอนางแล้วพาไปเป็นคู่แต่งงานในปรโลก จึงร้องไห้จนน้ำตาเปียกชุ่มสองแก้ม พลางยื่นมือผลักไหล่เขาอย่างไร้ประโยชน์ เอ่ยอ้อนวอนเสียงน่าสงสารว่า

“ท่านอ๋องโปรดไว้ชีวิต... หม่อมฉันรู้ว่าผิดแล้ว ขอท่านอ๋องอย่าพาหม่อมฉันไปปรโลกเลย... หม่อมฉันยังเยาว์วัย กลัวความมืด ทั้งยังกลัวตาย... ขอร้องท่าน โปรดละเว้นหม่อมฉันเถิด พรุ่งนี้เช้าหม่อมฉันจะเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ท่าน เผาทองตำลึงให้มากมาย หากท่านขาดสิ่งใดอยู่ใต้บาดาล หม่อมฉันจะเผาไปให้ทั้งหมด อย่าจับหม่อมฉันลงไปเลยได้หรือไม่...”

เสียงร่ำไห้อ่อนหวานของหญิงสาวปะปนกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกพุดซ้อนบนกาย ค่อย ๆ ลอยเข้าสู่ลมหายใจของเซียวเฉิงจิ้น

ยามนี้เซียวเฉิงจิ้นกำลังอยู่บนขอบเหวแห่งการธาตุไฟเข้าแทรก

คำสาปของเทพซือยวี่ร้ายกาจยิ่งนัก เลือดทั่วร่างของเขาเดือดพล่านส่งเสียงคำราม ในสมองมีเสียงคลุ้มคลั่งคอยหลอกล่อไม่หยุด ยุยงให้เขาฉีกชุดเจ้าสาวของหญิงสาวใต้ร่าง แล้วครอบครองนางให้สิ้น

ทว่าเมื่อได้ยินเสียงร่ำไห้อ่อนหวาดกลัวของเสิ่นหมิงถัง เซียวเฉิงจิ้นกลับกัดปลายลิ้นตนเองจนเลือดไหล

กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นแผ่กระจายในปาก ดึงสติของเขากลับคืนมาได้เล็กน้อย

ไม่ได้

ไม่ว่าสิ่งตรงหน้าจะจริงหรือเท็จ นางก็คือเสิ่นหมิงถัง หญิงสาวที่เขาเก็บไว้ในดวงใจและลอบชอบมาสองปี

ยามนี้นางหวาดกลัวเขายิ่งนัก ต่อให้เป็นภาพลวงตา ทุกสิ่งเป็นเพียงภาพมายา เขาก็ไม่มีวันบังคับขืนใจหรือทำร้ายนางราวกับสัตว์ป่า

เส้นเลือดตรงขมับของเซียวเฉิงจิ้นปูดโปน แขนทั้งสองข้างยันแน่นอยู่บนผ้าห่มข้างหูเสิ่นหมิงถัง ข้อนิ้วซีดขาวเพราะออกแรงเกินกำลัง เส้นเลือดบนหลังมือคดเคี้ยวน่าหวาดหวั่น เขาข่มกลั้นแรงปรารถนาที่จะกดร่างลงไปอย่างสุดกำลัง

เขาก้มหน้าลง ดวงตาแดงก่ำจับจ้องหญิงสาวใต้ร่างที่น้ำตานองหน้า เสียงแหบพร่าจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ “หุบปาก... อย่าร้องไห้อีก...”

หากนางยังร้องไห้ต่อไป เขาคงฝืนทนไม่ไหวจริง ๆ

เสิ่นหมิงถังสะดุ้งด้วยความหนาวเหน็บเพราะสายตาดุดันของเขา หยาดน้ำตายังค้างอยู่บนแพขนตายาว ริมฝีปากอิ่มสีชมพูเผยอออกเล็กน้อย สั่นระริกเพราะหวาดกลัวอย่างยิ่ง ดูน่าสงสารและชวนให้ลุ่มหลง

สายตาเซียวเฉิงจิ้นเลื่อนไปหยุดบนริมฝีปากแดงชุ่มชื้นคู่นั้น ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง

ลายคำสาปสีดำตรงท้องน้อยปะทุคลุ้มคลั่งขึ้นอีกครั้ง ความเจ็บแสบร้อนพุ่งจู่โจมหัวใจ

สายป่านแห่งสติขาดสะบั้นลงชั่วขณะในที่สุด

เซียวเฉิงจิ้นสบถเสียงต่ำ ก่อนก้มลงอย่างห้ามตนเองไม่อยู่ ริมฝีปากบางแห้งผากร้อนผ่าวแนบลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มของนางอย่างหนักหน่วง เปี่ยมด้วยแรงรุกเร้าที่มิอาจปฏิเสธ

“อื้อ!”

เสิ่นหมิงถังเบิกตากลมโตขึ้นฉับพลัน ตะลึงงันไปหมด

จุมพิตของบุรุษไร้แบบแผน ทว่าดุดันและร้อนแรงจนน่าตกใจ มีกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ กับกลิ่นลมทรายจากทะเลทราย เขาแทรกผ่านริมฝีปากและฟันของนางอย่างเอาแต่ใจ ดูดกลืนความหวานในปากนาง

สมองของเสิ่นหมิงถังว่างเปล่า ร่างกายอ่อนระทวยราวกับสายน้ำ กระทั่งลืมดิ้นรน

เดิมทีเซียวเฉิงจิ้นเพียงคิดจะลิ้มลองแล้วหยุด ทว่าชั่วขณะที่ริมฝีปากสัมผัสกัน ร่างทั้งร่างกลับสะท้านวูบ

ในชั่วขณะที่ลมหายใจของทั้งสองผสานเข้าด้วยกัน หยกโบราณที่ร้อนผ่าวในอ้อมแขนของเขาพลันปล่อยกระแสปราณเย็นสายหนึ่งออกมา ส่วนลายคำสาปสีดำตรงท้องน้อยซึ่งเดิมแผดเผาราวกับถูกเคี่ยวน้ำมันบนกองไฟ กลับสงบลงอย่างน่าอัศจรรย์หลายส่วน

แม้ความร้อนรุ่มในกายยังไม่มลายไปทั้งหมด แต่ความเจ็บปวดลึกถึงกระดูกที่แทบทำให้เขาคลุ้มคลั่งกลับบรรเทาลงได้จริง ๆ เพราะจุมพิตนี้

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป