สีหน้าของจางหมิงเคร่งขรึมขึ้น หลังจากไตร่ตรองคำพูดของชายชราอย่างถี่ถ้วนแล้ว ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจลองดู
เมื่อรวบรวมสติได้ เขาก็เอ่ยอย่างสงบว่า “เรียนคุณเฉิน ผู้คุมสอบหลักในปีก่อน ๆ มีเพียงสองคน และทั้งคู่มียศระดับพันเอก แต่ปีนี้กลับมีทั้งพลเอกและพลตรี ส่วนผมคิดว่าตัวเองแค่โชคดีถึงได้มีโอกาสร่วมงานกับผู้อาวุโสทั้งสอง นอกจากนี้ เพื่อจัดการข้อมูลมหาศาล พวกคุณถึงกับยก ‘หานไห่’ มาที่นี่ด้วย”
พูดพลางก้มมองเสาขนาดยักษ์ตรงหางตา “ถ้าวัดกันที่กำลังประมวลผล มันติดสามอันดับแรกของสหพันธรัฐได้สบาย ๆ ถ้ามีพลังปราณมหาศาลคอยป้อนให้ ผมไม่กล้าพูดว่ามันจะเป็นที่หนึ่ง แต่ที่สองก็ไม่ใช่เรื่องยาก”
พูดมาถึงตรงนี้ เขาก็หยุดกะทันหัน เงยหน้ามองคุณเฉิน ส่วนอีกฝ่ายเพียงยิ้มอย่างมีนัย เขารู้ว่าเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว หากไม่พูดอะไรออกมาสักอย่าง ชายชราคงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ
จางหมิงจึงได้แต่ฝืนใจพูดต่อ “เมื่อกี้ผมดูเนื้อหาการทดสอบทั้งสามช่วงของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เห็นได้ชัดว่าสองช่วงแรกเป็นการปูทางไปสู่ช่วงที่สาม ช่วงที่สามเองก็ยากมากจริง ๆ ผู้เข้าสอบที่มีเพียงขั้นจีไม่มีทางรอดจากผู้แข็งแกร่งขั้นพีถานในขั้นหลิงคงได้เลย บางทีนี่อาจเป็นวิธีกระตุ้นศักยภาพของผู้เข้าสอบ ให้พวกเขารู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ แต่...”
พูดถึงตรงนี้ จางหมิงก็หยุดอีกครั้งแล้วมองคนทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า พวกเขายังคงไม่ส่งสัญญาณอะไร มีเพียงนายทหารวัยกลางคนที่ยกมือขึ้น เรียกม่านพลังปราณออกมากั้นการรับรู้จากภายนอก