พรานเฒ่าหวนคืนปี 81

ตอนที่ 46 รั้งไว้กินข้าว

7 นาที· 1.7K คำ

สวี กั๋วจวินลงมือชำแหละเอง ส่วนเฮ่า เจี้ยนกั๋วคอยจัดการดูแลความเรียบร้อย

ไม่นานนัก คนที่ไม่ได้ช่วยลงมือ เอาแต่ยืนดูตอนแบ่งเนื้อก็ถูกส่งกลับไปจนหมด

สวี กั๋วจวินไม่ได้แบ่งเนื้อให้คนเหล่านั้นมากนัก แต่ละบ้านได้ไปประมาณ 1–2 ชั่งเท่านั้น

บ้านไหนสนิทกันก็ได้มากหน่อย บ้านไหนความสัมพันธ์ทั่วไปก็ได้น้อยหน่อย

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรก หากเริ่มต้นได้ไม่ดี ต่อไปคงยุ่งยากแน่

ให้ข้าวหนึ่งถังได้บุญคุณ ให้ข้าวหนึ่งโต้วกลับกลายเป็นศัตรู

ครั้งแรกให้ไปมาก ต่อไปถ้าให้น้อยลง ก็ต้องมีคนเอาไปพูดจาเหน็บแนมแน่

อีกอย่าง ที่สวี กั๋วจวินแบ่งเนื้อให้คนเหล่านั้นวันนี้ก็มีความคิดเล็ก ๆ ของตัวเองอยู่ด้วย

บ้านของเขาฝนตกข้างนอกยังไม่พอ ในบ้านก็ยังรั่วอีก ปีหน้าคงต้องสร้างใหม่ทั้งหลัง

ถึงตอนนั้นก็ต้องขอแรงคนในหมู่บ้านมาช่วยอยู่แล้ว

สมัยนี้ไม่ว่าจะสร้างบ้านหรืองานมงคลกับงานศพ ต่างก็เรียกคนมาช่วยกันทั้งนั้น ไม่มีใครจ้างคนด้วยเงิน ความผูกพันของคนบ้านใกล้เรือนเคียงยังแน่นแฟ้นมาก

ด้วยภาพลักษณ์เดิมของสวี กั๋วจวิน หากอยากหาคนมาช่วยสร้างบ้านให้ คงไม่ง่ายนัก เขาจึงคิดใช้การแบ่งเนื้อเปลี่ยนภาพลักษณ์ของตัวเอง

อย่างไรเสีย ถ้าไม่มีคนในหมู่บ้านช่วย เขาก็คงลำบากไม่น้อยกว่าจะสร้างบ้านใหม่ขึ้นมาได้

เมื่อคนที่มามุงดูจากไปแล้ว ก็เหลือเพียงจ้าวต้ากวงกับคนอื่น ๆ ที่ช่วยสวี กั๋วจวินขนหมีดำออกจากเขา และช่วยลงมือถลกหนังหมี

ในกลุ่มนี้มีเฮ่า เจี้ยนกั๋วซึ่งเป็นหัวหน้าทีม และพี่ชายแท้ ๆ อีกสองคนของสวี กั๋วจวิน

ส่วนจ้าวต้ากวงกับหวังเหล่าฉีที่เหลืออยู่ ถือเป็นคนมีความสามารถพิเศษ

ต้องดูแลเป็นพิเศษ

หมีดำตัวเมียตัวนี้ แม้ตอนยังมีชีวิตจะหนักไม่ถึง 400 ชั่ง แต่ก็ต้องมีสัก 350–360 ชั่งแน่นอน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป