เสียงหัวหน้าผู้คุมสอบดังขึ้น
คนข้างนอกรีบถอยกรูดทันที
ผู้คุมสอบอีกสองคนก็เริ่มถอยออกไปเช่นกัน
หลินหหมียังคงยืนอยู่ที่เดิม
เธอมองหน้าจอ
【81】
【84】
【86】
ตัวเลขยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
หัวหน้าผู้คุมสอบหันกลับมา
“หลินหมี!”
“ออกมา!”
หลินหมีไม่ขยับ
เธอถามก่อนว่า
“ของนี่ถูกขนกลับมาตอนไหน?”
“เมื่อวาน”
“มีใครไปแตะมันไหม?”
“ตอนขนย้าย งัดเปลือกออกมา”
“ตรงไหน?”
ผู้คุมสอบที่ยืนข้าง ๆ ชี้ไปจุดหนึ่ง
หลินหมีมองตาม
เปลือกนอกบิดเบี้ยวเสียหายหนัก
ส่วนหนึ่งบุบเข้าไปด้านใน
“เมื่อกี้มีใครไปโดนมันหรือเปล่า?”
หัวหน้าผู้คุมสอบขมวดคิ้ว
“หมายความว่ายังไง?”
“มันตื่นแล้ว”
“……”
หลินหมีชี้ไปยังตัวเลขที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด
“ข้างในยังมีพลังงานเหลืออยู่”
“เครื่องเริ่มทำงานขึ้นมาเองอีกครั้ง”
“แต่มีบางอย่างข้างในเสีย”
“พลังงานระบายออกไปไม่ได้”
สีหน้าหัวหน้าผู้คุมสอบเปลี่ยนไป
“แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?”
หลินหมีตอบตรง ๆ
“ตัวเลขจะเพิ่มต่อไป”
“แล้วก็ระเบิด”
คนข้าง ๆ “……”
หัวหน้าผู้คุมสอบรีบถามทันที
“ทีมช่างจะมาถึงเมื่อไหร่?”
“อีกสองนาทีกว่า”
หลินหมีเหลือบมอง
【88】
“ไม่ทันแล้ว”
หัวหน้าผู้คุมสอบจ้องเธอ
“เธอมีวิธีเหรอ?”
“มี”
“มั่นใจแค่ไหน?”
หลินหมีคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“เต็มร้อย”
หัวหน้าผู้คุมสอบ “……”
ทุกคน “……”
ไม่รู้ทำไม
คำพูดนี้ออกจากปากเธอแล้ว
กลับไม่มีใครคิดว่าเธอคุยโว
หัวหน้าผู้คุมสอบลังเลเพียงวินาทีเดียว
“ส่งเครื่องมือให้เธอ”
ผู้คุมสอบข้าง ๆ เข็นกล่องเครื่องมือมาให้
หลินหมีสวมถุงมือเรียบร้อย
แล้วเดินข้ามแนวกั้น