หลินหมีมองเขาอยู่สองวินาที
“ทำไม?”
เจ้าหน้าที่เทคนิคไม่ได้ตอบทันที
“สนามสอบภาคปฏิบัติปกติใช้อุปกรณ์ฝึก”
“เน้นทดสอบการถอดประกอบพื้นฐาน การวิเคราะห์ความขัดข้อง และการรับมือกับอันตราย”
“แต่ในกรณีของคุณ...”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง
“มันอาจง่ายเกินไป”
หลินหมีไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรนัก
“งั้นไปที่ไหน?”
“เขตทดสอบภาคปฏิบัติแบบรวม”
“ข้างในมีเครื่องจักรเก่าที่ปลดระวางแล้วอยู่บ้าง”
“สภาพแต่ละเครื่องไม่เหมือนกัน”
“บางเครื่องซ่อมง่าย บางเครื่องซ่อมยาก”
ดวงตาหลินหมีเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย
“ถอดได้ไหม?”
เจ้าหน้าที่เทคนิค: “...”
“ถ้าอยู่ในขอบเขตการสอบก็ได้”
“แล้วถ้าถอดพังล่ะ?”
“...”
เจ้าหน้าที่เทคนิคมองเธออยู่สองวินาที
“พยายามอย่าทำดีกว่า”
หลินหมีพยักหน้า
“เข้าใจแล้ว”
ไม่รู้ทำไม
เจ้าหน้าที่เทคนิคกลับยิ่งไม่วางใจ
……
เขตทดสอบภาคปฏิบัติแบบรวมอยู่ที่อาคารด้านหลังศูนย์บริหาร
ตอนหลินหมีเข้าไป
ข้างในมีกรรมการสอบอยู่สามคนแล้ว
มีเครื่องจักรเก่าหลายเครื่องวางอยู่ตรงกลาง
ขนาดแตกต่างกันไป
บางเครื่องตัวถังไหม้ดำไปแล้ว
ด้านในสุดยังมีเส้นเตือนภัยสีเหลืองขีดกั้นไว้
หลังเส้นมีของหลายชิ้นที่เพิ่งขนกลับมาจากเขตรกร้าง
ทุกชิ้นติดป้ายเหมือนกันว่า:
【รอตรวจสอบ】
ดูท่าจะน่าสนใจกว่าเครื่องฝึกมาก
กรรมการคุมสอบภาคปฏิบัติอายุราวห้าสิบปี
พอเห็นคนเข้ามา เขาก็ขมวดคิ้วก่อน
“เปลี่ยนสนามกะทันหันหรือ?”
“ครับ”
เจ้าหน้าที่เทคนิคยื่นเอกสารให้
กรรมการคุมสอบก้มลงมอง