ตึกร้างที่ถนนจงเป่ยเป็นตึกร้างที่ใหญ่ที่สุดในเจียงโจว
เมื่อก่อนมีบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งทุ่มเงินมหาศาลซื้อที่ดินผืนนี้ ประกาศกร้าวว่าจะสร้างตึกที่สูงที่สุดในเจียงโจว อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่การก่อสร้างดำเนินไปได้ครึ่งทาง บริษัทนั้นดันล้มละลาย เจ้าของหนีหายไป ทิ้งโครงการที่พังครืนใหญ่ที่สุดไว้ให้เมืองเจียงโจว
หลายปีมานี้ ทางเทศบาลก็พยายามจะหาบริษัทอื่นมารับช่วงต่อ แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวเพราะเหตุผลต่างๆ นานา
ตึกร้างหลังนี้เลยถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้นเรื่อยมา
ถึงแม้ตึกนี้จะดูบั่นทอนภาพลักษณ์ของเมืองไปบ้าง แต่สำหรับพวกคนเร่ร่อนกับขอทานไร้บ้าน มันกลับเป็นที่พักพิงที่ดีไม่น้อย ยังไงพวกเขาก็อยู่ที่นี่ ไม่ต้องกลัวฝนสาดแดดเผา
เช้าวันนี้
จู่ๆ ในตึกร้างก็มีแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามา แต่ละคนหน้าตาดุร้ายน่ากลัว ถือไม้พลอง เห็นใครก็ตี ไล่พวกขอทานกับคนเร่ร่อนในตึกออกไปจนหมด
ตอนนี้ ที่ชั้นล่างของตึกร้าง มีชายสิบกว่าคนยืนเรียงแถว แต่ละคนถือไม้พลอง เหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง
ไม่ไกลออกไป มีสองคนกำลังคุยกันอยู่
คนหนึ่งในนั้นคือกั้วเส้าชงนั่นเอง
กั้วเส้าชงนั่งอยู่บนรถเข็น ทั้งร่างพันด้วยผ้ากอซจนเหลือแค่ใบหน้าโผล่ออกมา ดูคล้ายมัมมี่ไม่มีผิด
"คุณกั้ว อีกสิบห้านาทีก็จะถึงเวลาแล้ว ไอ้หนุ่มนั่นจะมาจริงๆ เหรอ?" คนพูดคือชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่า ผมเกรียน มีแผลเป็นน่ากลัวบนแก้มซ้าย