"รองผู้อำนวยการกั้ว นี่พูดจริงหรือ"
ไป๋ปิงและเย่ชิวต่างชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายจะไม่เชื่อหู
"เป็นอะไรไป ผอ.ไป๋ คิดว่าผมพูดปดหรือ" กั้วต้านู่ย้อนถามพลางหัวเราะ
"นั่นไม่ใช่หรอกค่ะ แค่รู้สึกว่ามันกะทันหันไปหน่อย"
เพื่อให้เย่ชิวได้บรรจุเป็นพนักงานประจำ ช่วงก่อนหน้านี้ไป๋ปิงไปหาเรื่องนี้กับกั้วต้านู่เป็นการส่วนตัว คิดไม่ถึงว่าจะถูกกั้วต้านู่ปฏิเสธในตอนนั้น
แต่ตอนนี้ กั้วต้านู่กลับจะเอาโควตาบรรจุเป็นพนักงานประจำให้เย่ชิว นี่มันประหลาดมาก!
กั้วต้านู่อธิบายว่า "หลังจากที่ ผอ.ไป๋ มาหาผมครั้งก่อน ผมก็อ่านประวัติของเสี่ยวเย่อย่างละเอียด ตั้งแต่เข้ามาที่โรงพยาบาล เสี่ยวเย่ก็ทำงานหนัก ตรากตรำ ไม่กลัวเหนื่อยไม่กลัวลำบาก หนุ่มสาวรุ่นใหม่ที่แบบนี้ถ้าบรรจุเป็นพนักงานประจำไม่ได้ แล้วใครจะคู่ควรอีก"
"เพราะแบบนี้ วันนี้ผมเลยเสนอในที่ประชุมคณะกรรมการบริหารโรงพยาบาลว่า จะยกโควตาบรรจุเป็นพนักงานประจำหนึ่งเดียวของแผนกศัลยกรรมปีนี้ให้เย่ชิว ซึ่งได้รับความเห็นชอบอย่างเป็นเอกฉันท์"
กั้วต้านู่พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เสี่ยวเย่ ต่อไปนี้เธอก็เป็นสมาชิกเต็มตัวของแผนกศัลยกรรมแล้ว ทำงานให้ดีเข้า ทุ่มเทความสามารถ สร้างคุณูปการให้งานของแผนกศัลยกรรมของเรา"
"ขอบคุณครับ รองผู้อำนวยการกั้ว ผมจะตั้งใจทำอย่างเต็มที่แน่นอน" เย่ชิวตอบอย่างสุภาพ
เขามักรู้สึกว่า เรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่แสดงออกมา
"ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก จะขอบคุณก็ขอบคุณ ผอ.ไป๋ เถอะ! ถ้าไม่ใช่ ผอ.ไป๋ มาหาผมแล้วอธิบายสภาพของเธอให้ฟัง ผมก็คงไม่รู้หรอกว่าในแผนกศัลยกรรมของเรามีบุคลากรดีเด่นอย่างเธออยู่" กั้วต้านู่พลันเปลี่ยนน้ำเสียง "แน่นอนว่า ผมก็ช่วยสร้างคุณูปการเล็กน้อยเอาไว้ด้วย"