เย่ชิวสะดุ้งโหยง เงยหน้ามองราชันมังกรแวบหนึ่ง
ก็เห็นราชันมังกรหน้าตาผ่องใส กระปรี้กระเปร่า ไม่เห็นเหมือนคนที่กำลังจะตายเลย จึงรีบพูดว่า “ท่านราชันมังกร อย่าล้อเล่นเลย ผมว่าท่านแข็งแรงดีนะ”
“ข้าไม่ได้ล้อเล่น ข้ากำลังจะตายจริงๆ” ราชันมังกรทำหน้าจริงจัง
“ผมเป็นแค่หมอตัวเล็กๆ แล้วยังอยู่ในช่วงทดลองงาน ถ้าท่านเป็นหนักขนาดนั้นจริงๆ ผมก็รักษาไม่ได้หรอก!”
เย่ชิวแทบอยากย้อนเวลากลับไปแก้ตัว
รู้งี้เจอเรื่องยุ่งแบบนี้ ต่อให้ใครว่ายังไงเขาก็ไม่มีวันมาที่นี่
ชายชราตรงหน้าเป็นถึงยอดคนแห่งโลกใต้ดินเจียงโจว จะเกิดพลาดพลั้งรักษาไม่หาย ชีวิตเขาอาจดับตามไปด้วยก็ได้
“ข้าเชื่อว่าเจ้าจะรักษาข้าได้” ราชันมังกรว่า
เย่ชิวยิ้มแห้ง “พูดไปท่านอาจไม่เชื่อ กับตัวผมเอง ผมยังไม่เชื่อเลย”
“เสี่ยวเย่ เจ้าเป็นคนหนุ่ม ต้องมั่นใจในตัวเอง” ราชันมังกรยิ้มแล้วถามต่อว่า “รู้ไหมว่าทำไมข้าถึงตามหาตัวเจ้า?”
เย่ชิวส่ายหน้า
เขารู้สึกแปลกใจ ไม่เรียกหมอชื่อดังมากมาย แต่ทำไมราชันมังกรต้องให้คนไร้ชื่ออย่างเขามารักษา?
หรือว่า...
สมองมีปัญหาน่ะ!
ราชันมังกรดูจะจับความรู้สึกในใจเย่ชิวได้ จึงยิ้มถามว่า “เจ้ากำลังคิดว่าสมองข้ามีน้ำเข้าไปหน่อยหรือเปล่า?”
“ไม่กล้าครับ”
“ที่ข้าเชิญเจ้ามาก็เพราะตอนเจอกันเมื่อวาน เจ้าถามข้าว่ามีโรคอะไรรึเปล่า? ยังจำได้ไหม?”