ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 15 ขอโทษนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันไปแล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

ปฏิเสธคนที่เข้ามาขอช่องทางติดต่อไปหลายคนแล้ว เติ้งเคอก็เริ่มรอจนหงุดหงิด

“น่าจะยังไม่กลับมหาวิทยาลัยใช่ไหม?”

เขาถามโจวจินสุ่ยมาแล้ว จึงรู้ว่าหลินเหวินจิ้งไปดูนิทรรศการภาพวาด ถ้าดูจากเวลา ตอนที่เขามาถึง เธอน่าจะยังอยู่ข้างนอก

เติ้งเคออดทนรออยู่อีกนาน จนฟ้ามืดแล้วก็ยังไม่เห็นเธอ

“อย่าบอกนะว่าจะค้างข้างนอก?!”

เขาถามคนที่เดินผ่านไปมาแล้ว ส่วนใหญ่ก็เข้าออกมหาวิทยาลัยทางประตูนี้ ประตูอื่นอยู่ไกลกว่า

ยิ่งคิด เติ้งเคอก็ยิ่งกระสับกระส่าย หลายครั้งที่ล้วงโทรศัพท์ออกมา ตั้งใจจะโทรหาหลินเหวินจิ้ง แต่ก็ทำใจไม่กล้าพอ

ในที่สุด ตอนที่เขาล้วงโทรศัพท์ออกมาอีกครั้ง หลินเหวินจิ้งกับเซี่ยอวิ๋นก็ปรากฏตัวขึ้น

ทั้งสองเดินคุยหัวเราะกันมาทางนี้ มองจากรูปลักษณ์แล้วก็เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก เซี่ยอวิ๋นยังช่วยถือกระเป๋าให้หลินเหวินจิ้ง ดูอย่างไรก็เหมือนคู่รักกันชัด ๆ

เขาไม่พูดอะไร เพียงพิงอยู่ข้างประตูเงียบ ๆ รอดูว่าเมื่อไรหลินเหวินจิ้งจะสังเกตเห็นเขา

แต่เธอกลับคุยกับเซี่ยอวิ๋นเพลินจนเดินผ่านเขาไปเฉย ๆ

เมื่อเห็นหลินเหวินจิ้งเดินห่างออกไป เติ้งเคอก็อดส่งเสียงเรียกไม่ได้เสียที

“หลินเหวินจิ้ง!”

หลินเหวินจิ้งกับเซี่ยอวิ๋นชะงักพร้อมกัน ก่อนหันกลับมามอง

“เติ้งเคอ?”

เติ้งเคอเดินเข้าไปหา ไม่คิดจะทักเซี่ยอวิ๋น เขาพูดตรง ๆ ว่า

“ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ”

เซี่ยอวิ๋นมองสำรวจเติ้งเคอ จับสังเกตได้ว่าอีกฝ่ายคิดกับหลินเหวินจิ้งเกินเพื่อน แต่ก็ไม่ได้ซักถาม เพียงเอ่ยว่า

“ให้ฉันรอไหม?”

เขาไม่ได้สนใจว่าทั้งสองจะคุยอะไรกัน แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของหลินเหวินจิ้ง เธอมีคนมาจีบเยอะ เรื่องนี้เขารู้ดีมาตลอด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป