ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 14 คนคุยก้ำกึ่งของรูมเมต 14

6 นาที· 1.4K คำ

“เติ้งเคอมาขอช่องทางติดต่อของเหวินจิ้งจากฉัน”

โจวจินสุ่ยพูดอย่างประหลาดใจ ก่อนหันไปมองเฉินเยว่ฉี

“เขาชอบเหวินจิ้งเหรอ?”

“เขาไม่ได้พูด แต่ฉันว่าใช่แหละ”

เฉินเยว่ฉีไม่รู้ว่าเติ้งเคอคิดยังไง หรือบางทีเขาอาจแค่อยากเล่น ๆ กับหลินเหวินจิ้งก็ได้

“แล้วชิงชิงจะทำยังไง?”

หลังส่งบัญชีติดต่อในแอปแชตของหลินเหวินจิ้งให้เติ้งเคอแล้ว โจวจินสุ่ยก็เริ่มเป็นกังวล

เธอรู้ตัวว่าเหตุผลที่เติ้งเคอมาที่เมืองหยุนคราวนี้ ก็เพราะอยากมาหาหลินเหวินจิ้ง

“คิดมากไปทำไม ไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย”

“ถึงตอนนั้นทุกคนอยู่ในหอพักด้วยกันคงอึดอัดน่าดู” โจวจินสุ่ยพูด

“งั้นฉันเช่าบ้านใกล้มหาวิทยาลัยอีกหลัง เธอย้ายออกมาอยู่ด้วยกันไหม?”

ตั้งแต่แรกเฉินเยว่ฉีก็ชอบนิสัยของโจวจินสุ่ย เธอไม่ได้มุ่งหวังผลประโยชน์จนเกินไป ทั้งยังจริงจังและรับผิดชอบต่อตัวเอง ใจดีแต่ไม่ใช่คนดีจนไร้เดียงสา

“ไม่ล่ะ อยู่กับพวกเธอก็ดีอยู่แล้ว”

โจวจินสุ่ยส่ายหน้า ปฏิเสธข้อเสนอของเฉินเยว่ฉี

ที่จริงเธอเคยคิดจะย้ายไปอยู่กับเฉินเยว่ฉี แต่ทั้งคู่ยังไม่ได้คบกัน ความสัมพันธ์ยังห่างไกลจากขั้นที่จะสนิทสนมกันขนาดนั้น

อีกด้านหนึ่ง หลินเหวินจิ้งกับเซี่ยอวิ๋นเดินชมงานนิทรรศการด้วยกันอยู่นาน พอเริ่มเมื่อยก็หาที่นั่งพัก

“ดื่มชานมไหม?”

เซี่ยอวิ๋นถามเธอ

“เอาสิ” หลินเหวินจิ้งตอบรับอย่างยินดี

“ได้ รอฉันแป๊บหนึ่งนะ”

พูดจบเซี่ยอวิ๋นก็ไปซื้อชานม

เซี่ยอวิ๋นไม่ค่อยพูดก็จริง แต่เอาใจใส่ไม่น้อย คอยดูแลเธออยู่ตลอด แถมยังรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลา เป็นรุ่นพี่หนุ่มแว่นมาดเย็นชาประเภทนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป