ขออภัยนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

ตอนที่ 59 ขอโทษนะนางเอก พระเอกกลายเป็นหมาของฉันแล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

ภายในห้องเรียน

ซูเหรินอวี้นั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่าง ตำแหน่งนี้ดีมาก เพราะมองเห็นทุกอย่างด้านนอกได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้เขากำลังอ่านข้อความในโทรศัพท์ รอยยิ้มขบขันแต้มอยู่ในดวงตา

เขาหันไปมองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อีกฝ่ายมีสีหน้าปกติ ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องข่าวลือพวกนี้เลยสักนิด

เมื่อเห็นซูเหรินอวี้ยิ้มมองตัวเอง ซืออิ๋นก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

“มีอะไรหรือเปล่า?”

คนอื่นอาจไม่รู้จักซูเหรินอวี้ดี แต่ซืออิ๋นรู้จักเขาดีที่สุด

หมอนี่ดูสุภาพอ่อนโยนราวหยก หน้าตาก็ดูเป็นคนดี ทั้งริมฝีปากแดงระเรื่อและฟันขาวสะอาด แต่ที่จริงแล้วจิตใจร้ายกาจที่สุด

ตั้งแต่เด็กเขาก็มักยุให้ซืออิ๋นทำเรื่องที่โดนแม่ตีอยู่เรื่อย พอถูกจับได้ก็ทำหน้าไร้เดียงสาเสียอย่างนั้น

“ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่านายกับซ่งเจียอินไปถึงไหนกันแล้ว”

เรื่องที่เพื่อนสมัยเด็กของเขาชอบซ่งเจียอิน ซูเหรินอวี้เฝ้ามองด้วยท่าทีเหมือนรอดูเรื่องสนุกมาตลอด

เขาสงสัยเหลือเกินว่าทำไมซืออิ๋นถึงชอบซ่งเจียอินเข้าได้

เรื่องนี้นับเป็นสีสันเล็ก ๆ ที่ช่วยเติมความน่าตื่นเต้นให้ชีวิตน่าเบื่อของเขา

“ก็... ก็แค่นั้นแหละ”

พอถูกเพื่อนสนิทถาม ซืออิ๋นก็อดกระอักกระอ่วนไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาชอบใครสักคน แถมยังเดาใจผู้หญิงไม่ออก หลายครั้งเขาอยากหาคนมาปรึกษาหรือขอคำแนะนำ แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ไปตั้งกระทู้ถามในอินเทอร์เน็ต

เพราะถ้าไปถามซูเหรินอวี้ สิ่งที่ได้รับกลับมามีแต่เสียงหัวเราะเยาะแน่นอน!

“อ้อ อย่างนั้นเหรอ?”

รอยยิ้มบนใบหน้าซูเหรินอวี้ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป