ตอนเย่ซินขุยกลับถึงห้องเรียน คาบแรกก็เพิ่งเลิกพอดี เธอกลับไปนั่งที่เดิม เพื่อนร่วมโต๊ะก็รีบถามทันทีว่าทำไมถึงไม่มาเรียนคาบแรก
“ไปห้องพยาบาลมาน่ะ ตอนเดินกลับเผลอไปกระแทกจมูก เลยเลือดกำเดาไหล”
“อ๋อ ๆ งั้นก็ดีแล้ว”
เพื่อนร่วมโต๊ะชื่อชุยหรานหราน ที่บ้านทำธุรกิจอาหาร ถือว่ามีเงินไม่น้อย
เธอกับเจ้าของร่างเดิมพอจะคุยกันได้บ้าง แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมาก เพราะเจ้าของร่างเดิมเป็นคนเงียบขรึม
เจ้าของร่างเดิมไม่มีเพื่อนสนิทหรือเพื่อนรักอยู่ที่โรงเรียน ก่อนหน้านี้เธอเรียนอยู่โรงเรียนธรรมดา ๆ พอย้ายมาอยู่ที่นี่ก็รู้สึกแปลกแยกอยู่เสมอ
แต่ข้อดีก็มีอยู่บ้าง เพราะเจ้าของร่างเดิมหน้าตาน่ารักสดใส จึงไม่ถูกกลั่นแกล้ง
“นี่ ๆ ฉันมีข่าวซุบซิบล่าสุดเกี่ยวกับซืออิ๋น อยากฟังไหม?”
ชุยหรานหรานกวักมือเรียกเธอเบา ๆ สีหน้าลึกลับ
ตอนแรกเย่ซินขุยไม่ได้สนใจ แต่พอเป็นเรื่องของซืออิ๋น อย่างน้อยเธอก็ต้องฟังสักสองสามประโยค
เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงบอกว่าอยากฟัง
ชุยหรานหรานชะงักไปนิด เธอนึกว่าเย่ซินขุยไม่สนใจเสียอีก ดูท่าคนเงียบ ๆ ก็ชอบฟังข่าวซุบซิบเหมือนกันสินะ
“ฉันได้ยินเพื่อนเล่าว่า เมื่อเช้าเห็นซืออิ๋นมาโรงเรียนกับผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง”
“ไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่เห็นชัด ๆ ว่าไม่ใช่ซ่งเจียอิน”
“จากนั้นทั้งคู่ก็เดินเข้าโรงเรียนไปด้วยกัน ดูสนิทสนมกันมากเลยนะ”
“หรือว่าจะเป็นคู่หมั้นของซืออิ๋น? ฮิ ๆ คราวนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว”