เขาเคยเจอผู้หญิงที่สวยกว่าหลินเหวินจิ้งมาไม่น้อย แต่กลับจำหลินเหวินจิ้งได้ขึ้นใจ
เขาจึงคิดว่าตัวเองคงโสดมานานจนอยากมีแฟน ที่แท้ก็อยากมีแฟนจริง ๆ นั่นแหละ เพียงแต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะเลือกคนไม่ค่อยเป็น
หรือวันหยุดสัปดาห์นี้จะไปเที่ยวเมืองหยุนดีนะ? ถือโอกาสเอาต่างหูที่เธอทำตกไปคืนด้วย
พอคิดแบบนั้น อารมณ์หงุดหงิดก็พลันดีขึ้นไม่น้อย เขาเลยเปิดดูเที่ยวบินวันศุกร์ แล้วจองตั๋วทันที
นึกอะไรขึ้นมาได้ เขาก็หารูปโปรไฟล์ของเจียงชิงเจอ แล้วส่งข้อความไปหนึ่งข้อความ
【สัปดาห์นี้ฉันจะไปเที่ยวเมืองหยุน พวกเธอจะไปด้วยไหม?】
เขาไม่มีช่องทางติดต่อหลินเหวินจิ้ง จึงถามเจียงชิงแทน
เดิมทีเขาจะให้เจียงชิงหรือโจวจินสุ่ยส่งช่องทางติดต่อของเธอมาให้ก็ได้ แต่พอนึกถึงว่าหลินเหวินจิ้งไม่เคยเป็นฝ่ายขอช่องทางติดต่อจากเขา เขาก็ยังอยากวางท่าทีไว้สักหน่อย รอให้เธอเป็นฝ่ายเข้าหาเอง
คราวก่อนเขาพูดจาโอ้อวดต่อหน้าเธอว่าไม่มีทางชอบเธอ ถ้าตอนนี้เป็นฝ่ายเข้าหาก่อน ไม่เท่ากับตบหน้าตัวเองดังฉาดหรอกหรือ
พอได้รับข้อความจากเติ้งเคอ เจียงชิงก็แปลกใจอยู่บ้าง ยิ่งเห็นเนื้อหาก็ยิ่งตกใจ เติ้งเคอเป็นฝ่ายชวนเธอก่อนอย่างนั้นหรือ?
เธอข่มความตื่นเต้นไว้ แล้วถามเพื่อนอีกหลายคน
“เติ้งเคอบอกว่าสัปดาห์นี้จะมาเที่ยวแถวนี้ ถามว่าพวกเราจะไปด้วยไหม สาว ๆ พวกเธอจะไปหรือเปล่า?”
“เติ้งเคอเป็นฝ่ายชวนเธอก่อนด้วยแน่ะ” โจวจินสุ่ยหยอกขึ้นมา