สิบวันก่อนสูญสิ้น

ตอนที่ 85 สิบวันสุดท้าย

6 นาที· 1.4K คำ

บทที่ 85 ของดีมีระดับ

พอเห็นเสี่ยวหลิวค่อย ๆ หายลับไปบนถนนไกลลิบ ผมก็เดือดขึ้นมาทันที รีบส่งข้อความกลับไปหาจางหัวหนานว่า “อยากตายหรือไง? อย่าติดต่อผมก่อน”

แต่ที่ผมคาดไม่ถึงคือ หลังจากจางหัวหนานได้รับข้อความแล้ว กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย

ผมทำได้แค่ล้วงบุหรี่ที่ซ่อนไว้ก่อนหน้านี้ออกจากกระเป๋า แล้วจุดสูบอีกมวน

เวลาผ่านไปทีละวินาที อารมณ์ของผมก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นเรื่อย ๆ การต้องมานั่งซุ่มรอคนที่ไม่มีทางโผล่มา เป็นการเสียเวลาชัด ๆ

ตอนที่บุหรี่ในมือใกล้หมด ผมก็ได้ยินเสียงเปิดประตูรถ นึกว่าเสี่ยวหลิวกลับมาแล้ว แต่คนคนนั้นกลับนั่งลงที่เบาะหลังทันที

“ผู้กองหลี่ ไม่ได้เจอกันนาน”

เสียงที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาผมสะดุ้งไปทั้งตัว

จางหัวหนาน

“แกบ้าไปแล้วหรือไง? รู้ไหมว่านี่รถอะไร?”

จางหัวหนานหยิบบุหรี่ที่ผมสูบจนเหลือก้นมวนไป แล้วสูดควันเข้าเต็มปอด

“รถอะไรล่ะ? ยังไงก็ไม่ใช่รถตำรวจที่มีตราตำรวจหรอก”

ผมเห็นสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนของเขาผ่านกระจกมองหลัง ก็ยิ่งโมโห “แกไม่กลัวหรือไงว่าฉันจะขับรถพาแกไปโรงพักเดี๋ยวนี้?”

“โห? ตาแก่หลี่ เราสองคนลงเรือลำเดียวกันแล้วนะ” จางหัวหนานมองผมพร้อมหัวเราะเยาะ “เมื่อเจ็ดปีก่อน ตอนที่แกจับฉัน แกก็รับเงินฉันไปตั้งหนึ่งแสนหยวน เอาไปรักษาเสวียนเสวียน แกควรรู้จักตอบแทนบุญคุณบ้างสิ”

“บุญคุณของแก ฉันตอบแทนหมดไปนานแล้วโว้ย” ผมกัดฟันแน่น ในใจสับสนวุ่นวาย ถ้ารู้แต่แรก ผมคงไม่เข้าไปพัวพันกับคนสารเลวแบบนี้ “ฉันบอกให้แกอยู่เฉย ๆ แต่แกกลับก่อคดีไม่หยุด... ฉันน่าจะจับแกส่งโรงพักด้วยมือตัวเองตั้งแต่แรก”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป