สิบวันก่อนสูญสิ้น

ตอนที่ 86 สิบวันสุดท้าย

6 นาที· 1.3K คำ

บทที่ 86 ภารกิจของผม

“พ่อคะ วันศุกร์หน้าตอนบ่ายมีประชุมผู้ปกครอง พ่อกลับมาได้ไหมคะ?”

ผมสะดุ้งลืมตาขึ้นจากภวังค์ ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ลำคอบอกชัดว่าตอนนี้ผมยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด

แม้พนักพิงจะเอนลงช้ามาก แต่ตอนนี้ผมก็เอนราบไปจนสุดแล้ว

จางหัวหนานอยู่ในมุมนี้แทบออกแรงไม่ได้ ทำได้เพียงถอยหนีไปด้านหลังไม่หยุด

หลังเอนเบาะจนสุด มือซ้ายของผมก็คลำหาอะไรต่อ ไม่นานก็เจอปุ่มอีกปุ่ม

แค่กดปุ่มนี้ เบาะทั้งตัวก็จะค่อย ๆ เลื่อนไปด้านหลัง

“ไอ้เวรเอ๊ย...” จางหัวหนานถูกเบาะของผมดันถอยไปเรื่อย ๆ จนแทบไม่มีที่ให้ขยับ

ในที่สุดผมก็หลุดจากลวดที่พันธนาการไว้ ลำคอปวดระบมไปหมด แต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเป็นตาย บาดแผลที่ไม่ถึงตายก็เป็นแค่แผลถลอกเท่านั้น

ผมรีบชูปืนแล้วหันกลับไป ทว่าตรงหน้ามืดสนิท สมองยังฟื้นจากภาวะขาดออกซิเจนไม่ทัน

ผมอาศัยเสียงกับประสบการณ์เล็งปืนไปข้างหน้า เตรียมจัดการจางหัวหนาน

แต่จู่ ๆ รถทั้งคันก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

ผ่านไปหลายวินาทีผมถึงได้สติ นี่มันแผ่นดินไหว

ผมอยู่มองโกเลียในมาสามสิบกว่าปี ไม่เคยเจอแผ่นดินไหวมาก่อนเลย

แต่ครั้งนี้แรงสั่นสะเทือนชัดเจนเหลือเกิน ยิ่งทำให้ผมที่เวียนหัวอยู่แล้วทรงตัวแทบไม่อยู่

หลังยิงพลาดติดกันสองนัด จางหัวหนานก็ลุกพรวดเข้าเล่นงาน คว้ามือผมไว้แน่น

ก่อนหน้านี้ผมเคยประมือกับเขา แรงของนักต้มตุ๋นคนนี้ไม่ได้มากนัก แต่ทุกกระบวนท่าล้วนเจ้าเล่ห์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป