บทที่ 68 ปรากฏการณ์ประหลาด
พอได้ยินเช่นนั้น ฉีเซี่ยก็ล้วงไฟแช็กออกจากกระเป๋าทันที มันเป็นของที่เซียวเซียวให้เขายืมมา
เขาจุดไฟแช็ก แล้วยื่นมือเข้าไปใกล้
ผู้กองหลี่ชะงักไป ก่อนใช้มือซ้ายที่เปื้อนเลือดป้องเปลวไฟไว้ แล้วโน้มตัวเข้ามาจุดบุหรี่
ครู่ต่อมา เขาตบมือฉีเซี่ยเบา ๆ
“ฟู่—”
ควันบุหรี่เข้มข้นพวยพุ่งออกมา ท่าทางของผู้กองหลี่ดูผ่อนคลายลงไม่น้อย
“สบายจริง ๆ” ผู้กองหลี่ยิ้ม “ตอนนี้ตายก็ไม่กลัวแล้ว”
“คุณมีอะไรจะบอกผม?” ฉีเซี่ยนั่งลงตรงข้ามผู้กองหลี่ สีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อยขณะมองเขา
ผู้กองหลี่ไม่ตอบ กลับถามว่า “ฉีเซี่ย เถียนเถียนกับเฉียวเจียจิ้นตายยังไง?”
“ถูกคนฆ่า” ฉีเซี่ยตอบโดยไม่ลังเล “เมื่อวานหลังเที่ยง ถูกเจ้าของไฟแช็กอันนี้ทุบตีจนตาย”
พูดจบ เขาก็ยื่นไฟแช็กไปข้างหน้า แล้วยัดใส่มือผู้กองหลี่
ผู้กองหลี่ก้มมองไฟแช็กพลาสติกสีเขียว ดวงตาดูหม่นหมองลงเล็กน้อย
“อย่างนั้นหรือ...” เขาเงยหน้าขึ้นพูดกับฉีเซี่ย “ตอนที่คนนั้นฆ่าเฉียวเจียจิ้นกับเถียนเถียน...มีอะไรแปลก ๆ บ้างไหม?”
“อะไรแปลก ๆ?”
ฉีเซี่ยลูบคาง พลางเรียบเรียงความคิด สิ่งที่เรียกว่า “แปลก ๆ” มีมากมายเหลือเกิน เขาจึงรวบรวมคำพูดสั้น ๆ แล้วเล่าเหตุการณ์เมื่อวานตอนบ่ายให้ผู้กองหลี่ฟังอย่างละเอียด
ทั้งรูปร่างประหลาดของผู้หญิงคนนั้น รวมถึงการวางยาที่ชวนให้สับสนจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
สุดท้าย ฉีเซี่ยเสริมขึ้นอีกประโยคว่า “อ้อ ก่อนที่เธอจะฆ่าคนกับหลังจากฆ่าคน ผมได้ยิน ‘เสียงระฆัง’ อย่างละหนึ่งครั้ง”