บทที่ 88 ไอดอลคนหนึ่ง
“ราชาไม่พบราชางั้นเหรอ?” หยุนเหยารู้สึกว่าคำพูดนี้น่าสนใจอยู่ไม่น้อย “คุณหมายถึงคนที่ชื่อฉีเซี่ยคนนั้น… ถึงขั้นเก่งพอ ๆ กับคุณเลยเหรอ?”
“ไม่ เขาแข็งแกร่งกว่าฉันมาก” ฉู่เทียนชิววางชอล์กกลับที่เดิม แล้วหาที่นั่งลงบนเก้าอี้ “แค่ผ่านการขัดเกลามาน้อยเกินไป ถ้าคิดจะอาศัยพลังของเขา เราต้องรอโอกาสอีกหน่อย”
หลังออกจากห้อง จินหยวนซวินก็เหลือบมองฉีเซี่ยที่ยืนรอเงียบ ๆ อยู่ตรงประตู สีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“เขาจะพบฉันแล้วหรือยัง?” ฉีเซี่ยถาม
“ยัง…” จินหยวนซวินส่ายหน้า “พี่ฉู่ให้ฉันมาถามคำถามคุณข้อหนึ่งน่ะ”
“คำถามเหรอ?” ฉีเซี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “ระมัดระวังไว้ก็ถูกแล้ว เขาจะถามอะไร?”
“ขอถามหน่อยว่า คุณมาที่นี่วันไหน?”
ฉีเซี่ยขมวดคิ้ว รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย
ทั้งที่มีเรื่องให้ถามตั้งมากมาย แต่ฉู่เทียนชิวกลับเจาะจงถามเรื่องนี้เรื่องเดียวหรือ?
“ฉันมาที่นี่เมื่อสามวันก่อน”
“สามวันก่อน…” จินหยวนซวินพยักหน้า “พี่ รอสักครู่นะ ฉันไปตอบเขาก่อน”
ฉีเซี่ยพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม แต่เรี่ยวแรงของเขาใกล้จะหมดแล้ว
……
“สามวันก่อน?” ฉู่เทียนชิวยิ้มออกมา “เขาตอบแบบนั้นเหรอ?”
“ใช่” จินหยวนซวินพยักหน้า “เอ่อ พี่ พวกเราก็มาที่นี่เมื่อสามวันก่อนเหมือนกัน ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยนี่นา… ยังมีอะไรจะถามอีกไหม?”