“มาแล้ว!” ไอ้แว่นร้องอย่างดีใจ “ในที่สุดก็มา!”
เห็นเพียงชายร่างใหญ่ค่อยๆ เดินมาถึงตรงหน้า เขาสูงราวหนึ่งเมตรเก้าสิบ ไว้ผมเกรียน
เขาหาวพลางล้วงกระเป๋าไปด้วย แล้วถามมนุษย์หัววัวว่า “เท่าไหร่?”
“ค่าผ่านประตูหนึ่ง ‘เต๋า’”
ชายร่างใหญ่ล้วงลูกบอลเล็กๆ ออกจากกระเป๋ากางเกง ดีดด้วยนิ้วโป้งให้มนุษย์หัววัว ซึ่งมนุษย์หัววัวรับไว้ในมือได้อย่างแม่นยำ
“อิ่มนอนแล้ว… เริ่มได้” ชายร่างใหญ่บิดขี้เกียจ แล้วขยับคอไปมา พูดเสียงทุ้ม “ให้ข้าดูหน่อยว่าพวกเจ้าเล่นอะไรกันอีก”
ฉีเซี่ยและพวกอีกสามคนมองไปที่ชายร่างใหญ่หน้าตาดุดันคนนั้น รู้สึกว่าเขาไม่ใช่พวกดีแน่
เฉียวเจียจิ้นไม่ได้สนใจชายร่างใหญ่นัก เพราะเขาเห็นคนแบบนี้มามากบนท้องถนน
พวกคนเหล่านี้อาศัยร่างกายกำยำก็ทำตัวกร่างไปทั่ว เฉียวเจียจิ้นถึงกับเคยต่อยร้องไห้มาหลายคนแล้ว
แค่ไม่รู้ว่าชายร่างใหญ่ตรงหน้าคนนี้… จะเป็นเสือกระดาษหรือเปล่า?
จำนวนคนครบยี่สิบคน ทุกคนเริ่มค่อยๆ เดินไปข้างหน้าเพื่อจ่าย ‘ค่าผ่านประตู’
ฉีเซี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วก็หยิบ ‘เต๋า’ ออกมาสี่ลูก
นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยสำหรับพวกเขา หลังจากยื่นสี่ลูกนี้ไป ‘เต๋า’ ของพวกเขาก็จะเหลือเพียงลูกเดียว
“พวกเราจะเข้าร่วมเกมนี้จริงๆ เหรอ?” เฉียวเจียจิ้นถาม “แล้วแผนของเราล่ะ?”
“ข้าก็ลังเลอยู่” ฉีเซี่ยพูด “ถึงแม้จะเสี่ยงมาก แต่ข้ารู้สึกว่าเกมที่เล่นกันยี่สิบคนนั้นไม่ได้หาได้ง่ายๆ นับว่าคุ้มค่าที่จะเสี่ยงดูสักตั้ง”
หลังจากได้รับความเห็นชอบจากอีกสามคน ฉีเซี่ยก็หย่อน ‘เต๋า’ สี่ลูกลงในกล่องตรงหน้ามนุษย์หัววัว
“ดีมาก” มนุษย์หัววัวพยักหน้า จากนั้นก็หันหลังไปเปิดประตู ด้านในเป็นบันไดลงไปชั้นใต้ดิน