คำพูดเดียวทำให้ทุกคนตะลึง
แม้แต่หนูมนุษย์ยังชะงักไปเล็กน้อย
“นายจะ…เดิมพันชีวิต?” หนูมนุษย์ย้ำถามอีกครั้ง
“ใช่” ฉีเซี่ยพยักหน้า “ฉันจะเดิมพันด้วยชีวิตของฉัน”
ลูกกระเดือกของหนูมนุษย์ขยับเบา ๆ กลืนน้ำลายแล้วพูดว่า “ม-ไม่จำเป็นมั้ง?”
ท่าทีของเธอเกินความคาดหมายของฉีเซี่ย
เขาคิดว่าพวกหน้ากากสัตว์เหล่านี้น่าจะเต็มใจเสี่ยงชีวิตตัวเอง แต่ทำไมเธอกลับตื่นตระหนก?
“นี่-นี่มันก็แค่เกม 'ค้นหา' ง่าย ๆ นะ นาย-นายเดิมพันชีวิตมันก็เกินไปหน่อย… แถมค่าผ่านประตูของฉันก็แค่ 'เต๋า' เดียวเอง นายไม่เห็นจำเป็นต้องเดิมพันชีวิตเลยสักนิด…”
หลินฉินกับเฉียวเจียจิ้นเองก็งุนงงอยู่ข้าง ๆ
“เกมนี้… เดิมพันชีวิตได้ด้วยเหรอ?” เฉียวเจียจิ้นขมวดคิ้วถาม “แต่ไอ้จอมลวง นายจะเดิมพันชีวิตไปทำไม? พวกเรา 'เต๋า' ไม่พอเหรอ?”
“ฉันนึกถึงที่ไอ้ตาแก่ซูบผอมพูดไว้ เลยอยากลองดูที่นี่” ฉีเซี่ยพูดเสียงเบา “ดูท่าทางอีกฝ่ายก็กลัวฉัน 'เดิมพันชีวิต' มากทีเดียว”
“ฉันรู้ว่านายอยากชนะ” หลินฉินแทรกขึ้น “แต่นายเอาชีวิตเป็นเดิมพันไปเปิดกระป๋อง ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาจะทำยังไง? แล้วถ้า 'เต๋า' ไม่อยู่ในนั้นล่ะ?”
“ฉันจะชนะ” ฉีเซี่ยพูดจบก็เงยหน้ามองหนูมนุษย์ “ฉันวางเดิมพันแล้ว เริ่มได้หรือยัง?”
หนูมนุษย์เงียบอยู่นาน ในที่สุดก็ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ถ้านายอยากเดิมพันชีวิตจริง ๆ ก็อย่าเสียใจทีหลัง… เกมเริ่มตอนนี้”