บทที่ 66 ทางสวรรค์อันแปลกประหลาด
“เขาตายได้ยังไง?!” ฉีเซี่ยเอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ “เมื่อวานตอนแยกกันยังดี ๆ อยู่เลย”
“ฉันก็รู้สึกว่ามันแปลกมาก” เหล่ลวี่บอก “อาจเสียเลือดมากเกินไปหรือเปล่า? ก่อนเข้านอนเมื่อคืนยังคุยเล่นกันอยู่เลย แต่เช้านี้กลับไม่ตื่นขึ้นมา”
รูม่านตาของฉีเซี่ยหดเล็กลง เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มีบางอย่างประหลาดเกินกว่าจะอธิบายออกมาได้
แม้จางซานจะบาดเจ็บ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ถึงตาย จากที่หลินฉินกับเถียนเถียนเล่า หมีดำทำให้เขามีแค่แผลภายนอกเล็กน้อย ไม่ได้กระทบอวัยวะภายใน
แล้วเขาตายขณะหลับได้ยังไง?
“เขาได้รับบาดเจ็บอย่างอื่นอีกไหม?” หลินฉินถาม “อย่างเช่น ถูกดาบหรือกระบี่แทงตอนเช้ามืดอะไรทำนองนั้น...”
“ไม่มี” เหล่ลวี่ส่ายหน้าอย่างเศร้าสร้อย “แต่ฉันก็พูดไม่ถูกหรอก ยังไงพวกเราก็ไม่ใช่หมอนิติเวช แค่รู้ว่าจางซานไม่ขยับแล้ว ไม่หายใจแล้ว หน้าอกก็ไม่กระเพื่อมอีก”
ฉีเซี่ยลูบคาง รู้สึกว่าเรื่องนี้แปดในสิบส่วนเกี่ยวข้องกับ «เซียวเซียว»
ในเกมของวัวปฐพี เฉียวเจียจิ้นกับจางซานโดดเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย หากไม่มีสองคนนี้ เกมสองรอบที่ผ่านมาคงไม่มีผู้รอดชีวิตมากขนาดนี้
แต่เพียงชั่วข้ามคืน ทั้งคู่กลับต้องตายไปพร้อมกัน
ถ้าไม่ใช่ฝีมือเซียวเซียว ก็ต้องเป็นฝีมือวัวปฐพี
“พวกแกกำลังเล่นไม่ซื่อกันอยู่หรือไง...” ฉีเซี่ยกัดฟันพึมพำ แววตาเย็นเยียบ