บทที่ 83 ลางแห่งการยอมแพ้
“ความเชื่อมโยงทางตรรกะ...”
ไม่ว่าอย่างไร พลังพิเศษที่เรียกว่า「เสียงสะท้อน」ก็เกินขอบเขตความเข้าใจของทุกคนไปแล้ว
ในสถานที่ประหลาดแห่งนี้ ไม่เพียงมีคนที่เหมือนเทพเจ้าเท่านั้น แต่ยังมีคนบ้ากระจายอยู่ทั่วถนน ผู้เข้าแข่งขันจำนวนมากถูกสังหารอย่างไม่เลือกหน้า และตอนนี้กลับยังได้รับพลังพิเศษได้อีก...
ถ้านี่ไม่ใช่ความฝัน แล้วใครจะเชื่อลง?
“ฉีเซี่ย...” จางเฉินเจ๋อมองบาดแผลของฉีเซี่ย สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “เมื่อกี้นายหลอกเจียงรั่วเสวี่ยไม่สำเร็จ แล้วต่อจากนี้เราจะทำยังไง?”
“หลอก?” ฉีเซี่ยกดแผลไว้แล้วส่ายหน้า “ฉันไม่ได้หลอกใคร ฉันจะยอมแพ้จริง ๆ”
“หา?” ทั้งสองชะงักไปเล็กน้อย “นายจะยอมแพ้จริง ๆ เหรอ?”
“ใช่” ดวงตาของฉีเซี่ยนิ่งสนิทราวกับแอ่งน้ำตาย “ฉันถูกแทงจนเป็นรูใหญ่ขนาดนี้ จะให้เข้าร่วมเกมต่อก็เป็นไปไม่ได้แล้ว”
จางเฉินเจ๋อกับหลินฉินไม่คิดว่าฉีเซี่ยจะยอมแพ้อย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ทั้งคู่จึงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรอยู่ชั่วขณะ
“อย่าเพิ่งหมดหวัง ฉันพอจะพันแผลเป็นอยู่บ้าง” หลินฉินพูด “เราไปหาที่สักแห่งแล้วห้ามเลือดให้นายก่อน ยังเหลือเวลาอีกหลายวัน พูดเรื่องยอมแพ้ตอนนี้เร็วเกินไป”
“ห้ามเลือด...” ฉีเซี่ยเงยหน้ามองท้องฟ้า วันนี้ช่างยาวนานเหลือเกิน แต่ตอนนี้เพิ่งถึงช่วงเย็นเท่านั้น