ทุกคนแม้ไม่มีความรู้ทางการแพทย์ แต่ก็พอเข้าใจความหมายของหมอจ้าว
ตอนนี้การดึงฉลามออกนั้นง่าย แต่การเย็บปิดแผลนั้นยาก
"ชีวิตของนักเขียนรอดแล้ว สิ่งเดียวที่เราต้องทำคือรีบออกไปจากที่นี่ แล้วหาที่ที่มีอุปกรณ์พร้อมจัดการแผลให้เขาใหม่"
คำพูดของหมอจ้าวดึงความคิดของทุกคนกลับมาสู่ความจริง
หากออกจากห้องประหลาดนี้ไม่ได้ ชะตากรรมของพวกเขาจะไม่ต่างจากหานอีมั่ว
"แล้วจะออกได้ยังไง? 'เกม' จบหรือยัง?" หลินฉินถามพลางปิดปากและจมูก
ฉีเซี่ยครุ่นคิดแล้วส่ายหน้า
หน้ากากเขียนไว้ชัดเจนว่า 'หมามนุษย์' อยากให้พวกเขามีชีวิต และบอกว่า 'เจอกันหลังฝนตก'
ตามหลักแล้ว หลังจากฝนฉลามแหลมกระหน่ำ หมามนุษย์คนนั้นควรปรากฏตัว เขาอาจนำเกมต่อไป
แต่ทำไมเขาถึงไม่โผล่มา?
"เฮ้ย ไอ้นักต้มตุ๋น" เฉียวเจียจิ้นเดินเข้ามาใกล้ฉีเซี่ย สีหน้าเคร่งขรึม "นายมีวิธีรอดใช่ไหม?"
"ยังไง?" ฉีเซี่ยตอบเย็นชา "ฉันรอดหรือไม่ เกี่ยวอะไรกับนาย?"
"ฉันไม่ฉลาดเท่านาย ต้องหาใครสักคนร่วมมือ" เฉียวเจียจิ้นเหมือนเสนอตัวเอง "นายมีสมอง ฉันมีแรง พวกเราร่วมมือกันเถอะ"
ฉีเซี่ยได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ขอโทษที ฉันคือนักต้มตุ๋น นอกจากตัวเองแล้ว ฉันไม่คิดไว้ใจใคร"
ก่อนที่เฉียวเจียจิ้นจะพูดต่อ ผู้กองหลี่ก็ร้องถามด้วยความสงสัย