พอหลินซุ่ยอานพูดจบ เซียร์เกย์ก็หยิบสมุดปกดำเล่มนั้นออกมาจากกระเป๋า
"จับได้ผู้เล่นฝ่ายซ่อนหาแล้วให้เขียนชื่อลงไป เขียนผิดสามครั้ง ตาย"
ลีเดียพยักหน้า "ฉันก็มีสมุดแบบนี้ กฎเหมือนกัน"
หลินซุ่ยอานพยักหน้า "ดูท่าวงนี้วิธีจับผู้เล่นฝ่ายซ่อนหาคงเป็นแบบนี้แหละ"
พูดจบเธอก็หยิบหนังสือเรียนออกมา "ในหนังสือบอกไว้ว่า ผู้เล่นฝ่ายซ่อนหาพูดชื่อตัวเองไม่ได้ ถ้าเจอเพื่อนที่เป็นแบบนี้ แปดเป็นสิบก็คือผู้เล่นฝ่ายซ่อนหา"
"หนังสือเรียนของพวกเราไม่เหมือนกัน!" ลีเดียงง "เล่มที่แจกให้ฉันดัดแปลงมาจากหนังสือมัธยมปลายของทางการฉันเอง"
"ของฉันก็เช่นกัน" เซียร์เกย์รับประโยคทันที
"เรื่องนั้นไม่สำคัญ ถ้าหนังสือของฉันมีข้อมูลแบบนี้ หนังสือของพวกเธอก็น่าจะมีเช่นกัน กลับไปลองค้นดูดี ๆ ก็ได้"
เธอมองไปที่ผนังคะแนน "ขึ้นเรียนปกติเก็บคะแนนช้าเกินไป ภายในสามชั่วโมงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพุ่งเข้าสิบอันดับของรุ่น"
มือของเซียร์เกย์วางบนต้นแขน ขยับข้อต่อที่เพิ่งประกอบกลับมาใหม่เบา ๆ
"เว้นแต่จะเปลี่ยนอันดับโดยตรง หรือหาทางได้ประกาศนียบัตรเกียรติคุณด้วยวิธีอื่น"
"ใช่" หลินซุ่ยอานพยักหน้า "ถ้าทางปกติได้ไม่ ก็เอาแบบไม่ปกติสิ"
ลีเดียมองเธอ "หลิน เธอคิดจะทำยังไง?"
หลินซุ่ยอานเงยหน้าขึ้น ยิ้มให้ทั้งสองคน "โกง"
เซียร์เกย์เงียบไป "โกงยังไง? สลับคะแนน? หรือลากคนอันดับหน้าลง?"